Σάββατο 06 Φεβ 2010

Την αλήθεια μέχρι τέλους

Του Κώστα Ι. Σπηλιωτόπουλου

Μια φορά κι έναν καιρό, στην Ελλάδα που μόλις είχε προλάβει να μαζέψει τα... κομμάτια της από έναν πολυαίμακτο Παγκόσμιο Πόλεμο και δύο ακόμη πιο αιματηρούς γι' αυτήν εμφύλιους, έκανε... θραύση το "Ημερολόγιο ενός θυρωρού", που καθήλωνε στα ραδιόφωνα -άγνωστο... φρούτο ακόμη οι τηλεοράσεις- χιλιάδες χιλιάδων ακροατές.

Σήμερα, εν έτει 2010 και εν μέσω ενός οικονομικού πολέμου, απίθανων διαστάσεων, το... φιλοθεάμον κοινό -όταν δεν ασχολείται με το πολύκροτο διαζύγιο (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε)- "εντρυφεί" στο... Ημερολόγιο ενός Χριστοφοράκου, το οποίο, ως άλλος... μπαξές, φαίνεται πως έχει απ' όλα.

Μα, θα πει κανείς, είναι σοβαρά πράγματα αυτά, ο τόπος να καίγεται και οι εξεταστικές να... χτενίζουν τις ατζέντες του κ. Χριστοφοράκου; Ε, λοιπόν, είναι. Διότι τα καμώματα όσων συναγελάζονταν με τους όποιους διαφθορείς του δημοσίου βίου ήταν αυτά που ξεχείλισαν το ποτήρι, οδηγώντας τα πράγματα στο χάλι που έκπληκτοι όλοι (ή οι περισσότεροι, έστω) παρακολουθούμε σήμερα.

Και αν σε άλλα η δυσμενής πραγματικότητα δεν επέτρεψε στον Πρωθυπουργό να είναι συνεπής, σε αυτό για το οποίο επίσης δεσμεύτηκε ρητά («να βρεθεί η αλήθεια κι ας ματώσουμε») κοινή απαίτηση είναι να μην κάνει ούτε μία... ίντσα πίσω.

Η αλήθεια πρέπει να βρεθεί, πάση θυσία, έστω κι αν οι βουλευτές μας δεν θα πληρωθούν έξτρα για την έρευνά τους (όπως -ευτυχώς- αποφάσισαν)...