Σάββατο 06 Φεβ 2010

Η αβεβαιότητα είναι χειρότερη από τα μέτρα

Του Στέφανου Κ. Πολίτη

Στην κυβέρνηση ακόμη δεν έχουν συντονιστεί! Αποτέλεσμα αυτού είναι μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο να καταγράφονται απόψεις εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, και αυτοί που παρακολουθούν, κυρίως η Ε.Ε., να μη ξέρουν τι να εμπιστευτούν!...

Ενώ τρία εικοσιτετράωρα πριν, αμέσως μετά τις εξαγγελίες των μέτρων από τον Πρωθυπουργό, ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου εξέφραζε την θέση πως αυτά που ανακοινώθηκαν ίσως να μη χρειαστεί να ισχύσουν για όλους, ο Γ. Παπανδρέου από το Νέο Δελχί, ανακοίνωνε πως αν πρέπει, για τη σωτηρία της ελληνική οικονομίας, η κυβέρνησή του θα εφαρμόσει και νέο πακέτο μέτρων!

Πέραν του ότι χρειάζεται να αναζητηθεί το γιατί ο Πρωθυπουργός προτιμά να κάνει ανακοινώσεις για σημαντικά ζητήματα, που αφορούν τους Έλληνες πολίτες, όταν βρίσκεται στο εξωτερικό, πράγμα το οποίο δεν ακούγεται ευχάριστα και δεν το έχει εφαρμόσει κανείς από τους προκατόχους του, υπάρχει ζήτημα πολυγλωσσίας στην κυβέρνηση που δεν ωφελεί ούτε την ίδια, ούτε την εικόνα της Ελλάδας.

Εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα αυτό που θέλει και το δικαιούται ο λαός είναι να γνωρίζει όλη την αλήθεια. Πού πάει η κατάσταση και τι άλλο θα πρέπει να περιμένει ακόμη, ώστε να είναι προετοιμασμένος.

Αυτό είναι το πιο έντιμο και το πιο σωστό. Διότι όταν οι πολίτες βιώνουν διαρκή αβεβαιότητα είναι βέβαιο πως θα λειτουργήσουν αρνητικά και απέναντι στα μέτρα, αλλά και στην καθημερινότητά τους.

Και το μεγαλύτερο, κι από τα μέτρα, πρόβλημα σήμερα ίσως είναι αυτή η αβεβαιότητα, η οποία είναι εμφανής παντού και λειτουργεί ως τροχοπέδη για τα πάντα στη χώρα.

Το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί σε ένα λαό, που γίνεται καθημερινά δέκτης φημών, πληροφοριών κι αναλύσεων, με τελευταίο το σχολιασμό της «Ντόϊτσε Μπανκ» ότι η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει κι έχει πτωχεύσει(!), είναι να βιώνει καθεστώς τρομοκράτησής του!

Κι εδώ είναι που οφείλει η κυβέρνηση, αλλά και σύσσωμη η αντιπολίτευση, σε ένα κοινό μέτωπο, να προστατεύσουν τη χώρα, αν δώσουν απαντήσεις με πράξεις, και να επαναφέρουν την αυτοπεποίθηση στους Έλληνες.

Αυτό για να γίνει και να πετύχει δεν χρειάζεται μέτρα, τα οποία θα γονατίσουν τα νοικοκυριά και την πραγματική οικονομία, και έτσι θα επιφέρουν ακόμη μεγαλύτερη ανασφάλεια.

Χρειάζονται και διαρθρωτικές αλλαγές τέτοιες που θα εξασφαλίσουν την ανάκαμψη της Οικονομίας.

Αναφέρθηκε από πολλούς ως παράδειγμα στην Παιδεία η Φινλανδία η οποία έχει του μισούς καθηγητές απ' ότι η Ελλάδα.

Οι Φινλανδοί δεν ξέρουν και τι θα πει φροντιστήριο!

Με τα χρήματα που πάνε στην παραπαιδεία και στα «φακελάκια» στα νοσοκομεία, εκτιμάται πως η Ελλάδα θα είχε καλύψει το δημοσιονομικό της έλλειμμα! Τέτοιες αλλαγές χρειάζεται ο τόπος κι όχι λιτότητα που δεν βγάζει πουθενά.