Σάββατο 13 Μάρ 2010

Να 'ταν μόνο ο Πανίκας...

Του Κώστα Ι. Σπηλιωτόπουλου

Ύστερα από τα χθεσινά, ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να ηρεμήσει, η ηγεσία του δεν κινδυνεύει. Άλλωστε, η διαβεβαίωση του Παν. Ψωμιάδη ήταν ρητή: αγωνίζεται για την ενότητα, χρωστάει στο λαό, στηρίζει Σαμαρά.

Έλα, όμως, που το πρόβλημα του Αντώνη δεν λέγεται "Πανίκας", λέγεται "Ντόρα" και, ακόμη περισσότερο, "Κώστας".

Διότι οι πάντες έχουν αντιληφθεί πλέον ότι, ύστερα από ένα διάστημα σιγής και περισυλλογής, στις οποίες υποχρεώθηκε η κυρία Μπακογιάννη, μετά από την πανωλεθρία της, αποφάσισε ν' αφήσει κατά μέρος τη νομιμοφροσύνη της καραμανλικής περιόδου, που είδε ότι της στοίχισε πολύ περισσότερο απ' όσο τη βοήθησε, διαμηνύοντας ότι «η ζωή θα δείξει» κατά πόσο θα μπορέσει να συμβιώσει αρμονικά υπό την ίδια κομματική στέγη με το σημερινό πρόεδρο - "κόκκινο πανί" της οικογένειάς της.

Να, λοιπόν, ένα μεγάλο αγκάθι στα πλευρά του κ. Σαμαρά, το οποίο ίσως κάποια στιγμή κληθεί να αφαιρέσει, όχι χωρίς πόνο, φυσικά.

Ακόμη σοβαρότερα είναι τα πράγματα με τον προκάτοχό του, Κ. Καραμανλή, ο οποίος μπορεί να μην εμφανίζεται στο φως της ημέρας, αλλά στο παρασκήνιο ασκεί αφόρητες πιέσεις για μόνιμη κάλυψη της Ρηγίλλης στα... πεπραγμένα του.

Κι εδώ ελλοχεύει, ασφαλώς, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον κ. Σαμαρά: γιατί, αν εξακολουθήσει -με ελάχιστες εξαιρέσεις- να δίνει άφεση αμαρτιών στα πολιτικά εγκλήματα που έφεραν τη χώρα στο σημερινό χάλι, τότε πολύ πιθανόν ν' αποδειχτεί ότι το δημοσκοπικό ναδίρ του κόμματός του δεν είναι το σημερινό 19%!