Όχι, κ. Κουτσούμπα και λοιποί αριστεροί, οι νεκροί υπέρ πατρίδος πεσόντες δεν απογοητεύτηκαν, ούτε και παρεξηγήθηκαν…
Γράφει ο Δημοσθένης Λαζαρίδης, Υποστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ.(Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο Lastpoint.gr)
Όχι, κύριε Κουτσούμπα και λοιποί Αριστεροί (γνήσιοι και γιαλαντζί), οι υπέρ πατρίδος πεσόντες στον Γράμμο και Βίτσι, Έλληνες Στρατιωτικοί ΔΕΝ παρεξηγήθηκαν και ΔΕΝ απογοητεύτηκαν από την απουσία της Ελληνικής Κυβέρνησης, που και φέτος δεν παρέστη στην εκδήλωση μνήμης και τιμής, που κάθε χρόνο διοργανώνει η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού.
Συνεχίζουν αγέρωχοι και περήφανοι να βρίσκονται στις πλαγιές και τα υψώματα του Γράμμου, όπου έδωσαν την ζωή τους και σαν νεώτεροι Σπαρτιάτες να μας υπενθυμίζουν «…ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».
Εκεί στο 2520 Υψόμετρο του Γράμμου, την 29 Αυγούστου 1949 δόθηκε η τελική μάχη του Ελληνικού Στρατού, υπό τις διαταγές του Αρχιστράτηγου Αλεξάνδρου Παπάγου εναντίον αυτών, που είχαν βάλει σκοπό να αποκόψουν την Ελλάδα από τον τότε Δυτικό Κόσμο και να την κάνουν Σοβιετικό Δορυφόρο, όπως έγιναν και άλλες Βαλκανικές Χώρες, που παρέμειναν στον «κομμουνιστικό παράδεισο» μέχρι το 1989-90, που με σκληρούς αγώνες κατάφεραν να απελευθερωθούν.
Όπως διαβάζουμε στην Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια, «Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος που διεξήχθη στην Ελλάδα ανάμεσα στον κυβερνητικό Ελληνικό Στρατό και τις αντάρτικες δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Αύγουστο του 1949 και είχε ως αποτέλεσμα την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Ο Ελληνικός Εμφύλιος θεωρείται διεθνώς ως η πρώτη πράξη του ψυχρού πόλεμου στη μεταπολεμική ιστορία και ήταν η πολεμική σύγκρουση με τις μεγαλύτερες απώλειες που γνώρισε η χώρα από το 1830 έως σήμερα». Όπως λοιπόν και να αποκαλέσουμε τους αντίπαλους του Ελληνικού Στρατού, είτε τους πούμε Συμμορίτες, είτε Αντάρτες, είτε Κομμουνιστοσυμμορίτες, είτε Κατσαπλιάδες, η Ιστορία ΔΕΝ αλλάζει και είναι σαν να θέλουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας κύριε Κουτσούμπα.
Στον Γράμμο δεν νίκησε κάποιο, εθνικιστικό ή ακροδεξιό κόμμα. Νίκησε η Ελλάδα, ο Ελληνικός Στρατός. Τις εκδηλώσεις στον Γράμμο δεν τις οργανώνει κάποιο κόμμα, αλλά η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, μία πανεθνική Ένωση που υπάγεται στο ΥΠΕΘΑ και εκπροσωπεί χιλιάδες Αξιωματικούς.
Και γίνονται προς τιμή των Ελλήνων που έδωσαν τη ζωή τους για να προασπίσουν τη δημοκρατία, στον τόπο που τη γέννησε και για αυτό τον λόγο, θα πρέπει να αισθανόμαστε μιαν απέραντη ευγνωμοσύνη για αυτούς που κράτησαν την Ελλάδα όρθια και να αναλογιστούμε, τι θα γινόταν, αν επικρατούσε ο «Δημοκρατικός Στρατός του ΚΚΕ».
Άλλωστε, όταν οι ηττημένοι γιορτάζουν την ήττα τους, τι πρέπει να κάνουν οι νικητές για την νίκη τους; Ο μονομερής κατευνασμός και η αυτολογοκρισία, είναι οι χειρότερες επιλογές. Κανονικά θα έπρεπε οι εκδηλώσεις να διοργανώνονται από την εκάστοτε Ελληνική Κυβέρνηση ή τουλάχιστον να παρίστανται και να αποτίουν φόρο τιμής, τόσο τα Κυβερνητικά Στελέχη, όσο και οι Αρχηγοί Πολιτικών Κομμάτων και αυτό γινόταν μέχρι το 1981,που την ίδια μέρα (29η Αυγούστου) εορταζόταν επίσημα και η Εορτή των Ενόπλων Δυνάμεων.
Τελευταία φορά λοιπόν που εκπροσωπήθηκε η Ελληνική Κυβέρνηση στον Γράμμο ήταν την 29-8-1981 με τον αείμνηστο Ευάγγελο Αβέρωφ ως Υπουργό Εθνικής Άμυνας συνοδευόμενου από τον στρατηγό της νίκης Θρασύβουλο Τσακαλώτο. Από την επόμενη χρονιά όμως ο Ανδρέας Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός μετέθεσε την Ημέρα Εορτασμού των Ενόπλων Δυνάμεων στις 15 Αυγούστου και έκτοτε κανείς εκπρόσωπος Κυβέρνησης ΔΕΝ μετέβη την 29 Αυγούστου στον Γράμμο, όπου η ΕΑΑΣ συνέχισε να διοργανώνει την Εκδήλωση.
Φέτος, για πρώτη φορά μετά από τριάντα εννέα (39) χρόνια, προς μεγάλη έκπληξη, χαρά και τιμή των διοργανωτών ανταποκρίθηκε στην σχετική Πρόσκληση ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Αλκιβιάδης Στεφανής, ο οποίος δήλωσε ότι θα παραστεί ως εκπρόσωπος του Πρωθυπουργού. Τι ήταν όμως να το μάθουν αυτό οι Κομμουνιστές και ο κ. Κουτσούμπας, οι οποίοι λαμβάνοντας αφορμή από ένα Δελτίο Τύπου, που περιείχε την λέξη «κομμουνιστοσυμμορίτες», ανέλαβαν να υπερασπιστούν την τιμή των Ανταρτών τους.
Σύσσωμοι λοιπόν Αριστεροί και Αριστεριστές, με τα φιλικά τους έντυπα και ΜΜΕ, αλλά και πολλαπλές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, με κλαυθμούς, φωνές απειλές και κατάρες έσπευσαν να κατηγορήσουν την Κυβέρνηση, για την συμμετοχή της σε «γιορτές μίσους», παραβλέποντας ότι πριν λίγες ημέρες το ΚΚΕ οργάνωσε ανάλογη εκδήλωση στο χωριό Θεοτόκος της Κόνιτσας! Ενώ και η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ ,για να δείξει τις αριστερές καταβολές της πρωτοτύπησε φέτος, κάνοντας κάμπινγκ και πικ νικ στα ματωμένα εκείνα βουνά. Δηλαδή μονοπωλεί το δικαίωμα στην μνήμη το ΚΚΕ και οι πάσης φύσεως Αριστεροί και δεν έχουν ανάλογο δικαίωμα μνήμης οι υπόλοιποι Έλληνες, οι οποίοι θέλουν να τιμήσουν την μνήμη των ηρωικώς πεσόντων Στρατιωτικών μας.
Όλος αυτός λοιπόν ο κλαυθμός, οδυρμός και αναθεματισμός εκ μέρους των κομμουνιστικών ΜΜΕ, ανάγκασε την Κυβέρνηση, να αναθεωρήσει την αρχική της απόφαση και να μην παραστεί τελικά στην Εκδήλωση της ΕΑΑΣ.
Ίσως οι σημερινές σοβαρές δυσμενείς συγκυρίες (Ελληνοτουρκικά, Covid19, φτηνές αντιπολιτευτικές κορώνες) με τις οποίες είναι φορτωμένος ο Πρωθυπουργός, να συνετέλεσαν σε μια δεύτερη όψιμη σκέψη εκ μέρους του, ώστε να αποφύγει περαιτέρω επιβάρυνση με την γκρίνια και τις έωλες κατηγορίες της αριστερής προπαγάνδας και να τους κάνει έτσι, για άλλη μια φορά το χατίρι, λησμονώντας όμως την λαϊκή ρήση «Δώσε θάρρος στον χωριάτη, να σου ανέβει στο κρεβάτι»…
Ίσως να στεναχωρήθηκαν οι διοργανωτές της Εκδήλωσης από την Κυβερνητική απουσία, ίσως να απογοητεύτηκαν οι χιλιάδες Απόστρατοι Αξιωματικοί από αυτή την επιλογή και ίσως να προβληματίστηκαν οι εκατοντάδες χιλιάδες ένστολοι και εκατομμύρια άλλοι υγιώς σκεπτόμενοι πολίτες, που για άλλη μια φορά η Πολιτεία σφυρίζει αδιάφορα στην μεγάλη θυσία των ηρωικώς πεσόντων συναδέλφων και συγγενών τους, αλλά κύριε Κουτσούμπα, σας διαβεβαιώνω ότι κανείς από εκείνους τους Ήρωες δεν παρεξηγήθηκε από την μικρότητά σας, γιατί ό,τι έκαναν το έκαναν για την Πατρίδα τους, για όλους εμάς τους Έλληνες, που θα συνεχίσουμε να τους θυμόμαστε και να τους τιμάμε κάθε χρόνο τέτοια ημέρα, που θα συνεχίσουμε να τους έχουμε χαραγμένους στην καρδιά μας με χρυσά γράμματα.
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει και λαοί, που ξεχνάνε την Ιστορία τους, ξανακάνουν λάθη… εμείς όμως ποτέ ξανά
