Η άλλη όψη…
Η απληστία των Τραπεζών και η κακοήθεια των πολιτικών
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Η ανθρώπινη επινόηση για την δημιουργία των Τραπεζών ήταν μια ιδέα με ευγενείς προθέσεις. Οι Τράπεζες θα έπαιρναν λιμνάζοντα χρήματα ανθρώπων που δεν είχαν τι να τα κάνουν (εύποροι) προσφέροντας τους ένα κέρδος (που ονομάστηκε τόκος). Τα χρήματα αυτά μπορούσαν οι Τράπεζες να τα δανείζουν (με μεγαλύτερο τόκο) σε ανθρώπους που είχαν ιδέες αλλά όχι κεφάλαια για να τις υλοποιήσουν. Στην Τράπεζα θα έμενε η διαφορά του τόκου δανεισμού από τον τόκο κατάθεσης.
Επιπλέον οι Τράπεζες μπορούσαν να πάρουν χρήματα και από τα μεσαία στρώματα προβάλλοντας την αξία της αποταμίευσης. Με μεσίτες τις Τράπεζες, η οικονομία μπορούσε να κινηθεί δημιουργώντας θέσεις εργασίας, προωθώντας ριζοσπαστικές ιδέες, καινοτομώντας. Οι Τράπεζες πρόσφεραν την απαιτούμενη ρευστότητα στην αγορά.
Η καλή αυτή ιδέα – η Τράπεζα να είναι ένας μεσάζων ανάμεσα στον έχοντα χρήμα και στον μη έχοντα – τερματίστηκε 40 χρόνια πίσω: Οι Τράπεζες αποφάσισαν ΝΑ ΑΥΤΟΝΟΜΗΘΟΥΝ στο οικονομικό περιβάλλον και μιμούμενες τα Κράτη που τυπώνουν (παράγουν) χρήμα, να κάνουν το ίδιο: ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΝ και αυτές χρήμα!
Έτσι μπήκαμε σε μια εποχή απληστίας και καταστροφής. Οι Τράπεζες επινοούν υποτιθέμενα “τραπεζικά προϊόντα” και τα πωλούν στο ευρύ κοινό έναντι μελλοντικών “αποδόσεων”. Στην ουσία παρήγαγαν ΕΙΚΟΝΙΚΑ κέρδη από το ΤΙΠΟΤΑ, δεν έχουμε δηλαδή πραγματική εργασία, ούτε πραγματικά προϊόντα, μα ούτε και πραγματικό χρήμα, μόνο μια φούσκα!.Η κρίση του 2008 ξεκίνησε με την δημιουργία ενός ΤΙΠΟΤΑ: Οι Τράπεζες δάνειζαν για την κατασκευή και αγορά ακινήτων ( μια εντελώς αντιπαραγωγική δραστηριότητα), δημιούργησαν ομόλογα τιτλοποιώντας τα στεγαστικά δάνεια, εισέπραξαν τρις και μετά έφυγαν αφήνοντας πίσω τους μισοτελειωμένα κτίρια, υπερδανεισμένη τη μεσαία τάξη, καταστροφή και απελπισία. Όμως δεν ήσαν αυτά τα χειρότερα.
Τα χειρότερα ήρθαν όταν οι πολιτικοί αντί να αφήσουν το άπληστο τραπεζικό σύστημα να πέσει προστατεύοντας τους πολίτες τους, έκαναν το αντίθετο. Κατακλέβοντας και καταδιώκοντας τα θύματα της Τραπεζικής απληστίας, ΕΣΩΖΑΝ τις Τράπεζες αφήνοντας στο έλεος του Θεού τους καταχρεωμένους από την ανοίκεια συμπεριφορά τους, ανθρώπους. Τους επέτρεψαν δε να συνεχίζουν τον χορό της απληστίας.
Δείτε στην Ελλάδα: Κάθε τόσο κεφαλαιοποιούν τις Τράπεζες με δεκάδες δισ. ευρώ, καταχρεώνοντας τους πολίτες με νέους φόρους και αρνούμενοι να κάνουν το ίδιο για τα δικά τους χρέη. Οι Τράπεζες στηρίζονται, οι άνθρωποι όχι. Ο λάθος δρόμος συνεχίζεται, όχι μόνο στην Ελλάδα φυσικά, παγκοσμίως. Και είναι αυτός που θα οδηγήσει στα ακόμη χειρότερα σύντομα.
