Η άλλη όψη…
Ελλάδα και στρουθοκαμηλισμός
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Άνθρωποι πεθαίνουν στη Μόρια κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Τους σκότωσε το κρύο ή δολοφονήθηκαν; “Δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι δεν θα πεθάνουν κι άλλοι”, δηλώνει ο αρμόδιος υπουργός Μουζάλας!
Όλες σχεδόν οι ευρωπαϊκές χώρες συνειδητοποιούν ότι η Ελλάδα είναι ένα ξέφραγο αμπέλι από το οποίο περνούν χιλιάδες μετανάστες με πλαστά διαβατήρια ή πλαστές ταυτότητες, κάτι πλαστικές ξέρετε, που η Ελλάδα της εκδίδει εδώ και 50 χρόνια. Που χρόνος να εκσυγχρονιστεί.
Στη Θράκη η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών εθισμένοι στη μακρά συνήθεια της χώρας να κρύβει κάθε εθνικό πρόβλημα κάτω από το χαλί, μόνο για εσωτερική κατανάλωση, είδε εκατοντάδες ανθρώπους να χειροκροτούν τον Ερντογάν και να δηλώνουν στις κάμερες ότι είναι Τούρκοι.
Την ώρα που η Τουρκία μη σεβόμενη την συνθήκη της Λωζάννης εξαφάνιζε την ελληνική μειονότητα των 120.000 Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και δεν εφάρμοσε ποτέ στα ελληνοκρατούμενα νησιά Ίμβρο και Τένεδο, το αυτοδιοίκητο, εμείς προτιμήσαμε να χώσουμε το κεφάλι μέσα στην άμμο, και στρουθοκαμηλίζοντας, να βαφτίσουμε τους Τούρκους της Θράκης “μουσουλμάνους Έλληνες”.
Να προσθέσουμε στους Τούρκους της Θράκης και τους Ρομά – Πομάκους (που με το ζόρι τους βάλαμε να πάνε στα τουρκικά σχολεία) και το μόνο που μας ένοιαζε ήταν “μη καταλάβουν την αλήθεια οι Έλληνες ιθαγενείς”.
Με την πάροδο του χρόνου, έχει γίνει απολύτως κατανοητό ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα χωρίς πυξίδα. Μια χώρα σε μόνιμη ακυβερνησία, σε παραλυσία, που οι εκάστοτε κυβερνώντες θέλουν πάση θυσία ένα κράτος – λάφυρο να το λεηλατούν.
Το μόνο που σώζει αυτή τη δύσμοιρη χώρα είναι η Ευρώπη η οποία επειδή είμαστε μέλος κάνει ότι μπορεί να μας συνεφέρει (μας δανείζει, επιβάλλει μεταρρυθμίσεις, προσπαθεί να αλλάξει το κράτος) αλλά εμείς τους βρίζουμε: Είναι τοκογλύφοι, που θέλουν να τα πάρουν όλα στη χώρα. Στο μεταξύ είναι οι Τούρκοι που αγοράζουν μαρίνες, ξενοδοχεία, ακίνητα παντού στη χώρα αλλά αυτό δεν μας πειράζει.
Τι είναι αυτό που εμποδίζει την Ελλάδα να γίνει μια κανονική χώρα με σχέδιο και ευθύνη απέναντι στο εθνικό συμφέρον; Το κομματικό – πελατειακό κράτος. Αυτό μας εμποδίζει εδώ και δεκαετίες να γίνουμε μια Ελλάδα που να λειτουργεί για όλους μας. Όσο το πελατειακό κράτος αυτή η παράλυτη χώρα θα πορεύεται στην τύχη.
