Η άλλη όψη…
Τα κοινωνικά αγαθά στη λογική της απληστίας
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ο 21ος αιώνας οδηγεί με βεβαιότητα σε έναν ιδιότυπο Μεσαίωνα όπου θα κυριαρχήσουν η ανοησία, η απληστία, ο φανατισμός, η έλλειψη προορισμού, η ασημαντότητα, το ευτελές. Ο 21ος αιώνας δεν θα θυμίζει σε τίποτε τον 20ο αιώνα όπου τα σπουδαία ήσαν το ζητούμενο και μάλιστα τα σπουδαία τα απαιτούσαν η ζωγραφική, η λογοτεχνία, η ποίηση, η πολιτική, η νεολαία, σχεδόν ΟΛΟΙ.
Σήμερα δεν υπάρχει καμία μορφή τέχνης που να συμπαρίσταται στον απελπισμένο άνθρωπο. Το μόνο που κυριαρχεί σε κάθε ανθρώπινη δράση είναι η ΑΠΛΗΣΤΙΑ, δηλαδή το κέρδος πάση θυσία. Πρόκειται για μια απληστία που καθοδηγεί Τράπεζες, επιχειρήσεις, κράτη, ακόμη και τους ανθρώπους. Αρετές δεν υπάρχουν πια, ποιος νοιάζεται γι αυτές;
Ένα κορυφαίο παράδειγμα σύγκρισης μεταξύ του 20ου αιώνα με τον 21ο είναι τούτο: Στον περασμένο αιώνα οι άνθρωποι συναποφάσισαν ότι φως, νερό, τηλέφωνο και συγκοινωνίες θα είναι πάντοτε υπό κρατικό έλεγχο και θα παρέχονται όσο φθηνότερα γίνεται ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας φτωχός άνθρωπος που θα στερηθεί την θέρμανση, την επικοινωνία και την μετακίνηση.
Συμφωνήθηκε στον 20ο αιώνα, αυτά τα 4 βασικά αγαθά να καλύπτουν τα ελλείμματά τους από την γενική φορολόγηση (π.χ. των πλουσίων).
Δείτε τι συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Δεκατέσσερις ΔΕΚΟ μεταξύ των οποίων η ΔΕΗ (ρεύμα), η ΕΥΔΑΠ (νερό), Συγκοινωνίες κ.α. περνούν στους δανειστές με ιδιωτικά οικονομικά κριτήρια. Ή θα είναι κερδοφόροι οι φορείς αυτοί ή θα πουληθούν σε ιδιώτες.
Το φως, νερό, τηλέφωνο και συγκοινωνίες γίνεται εμπόρευμα με σκοπό το κέρδος. Άνθρωποι θα ζουν χωρίς ρεύμα μέσα στο χειμώνα, δεν θα μπορούν να μεταβούν στο χωριό τους, ούτε να τηλεφωνήσουν στους οικείους τους.
Οι ουρές στη ΔΕΗ όπου πολίτες εκλιπαρούν να μπουν σε μια καλύτερη ρύθμιση επιβεβαιώνουν τον λάθος δρόμο που βαδίζουμε.
(Το ό,τι οι ΔΕΚΟ βούλιαξαν από τις άχρηστες προσλήψεις και την κακοδιαχείριση του σάπιου πολιτικού συστήματος και το ό,τι μια δήθεν αριστερή κυβέρνηση ιδιωτικοποιεί τα κοινωνικά αυτά αγαθά δεν αλλάζει την πραγματικότητα: Είμαστε σε έναν χειρότερο αιώνα).
