Η άλλη όψη…
Νέα, εξελιγμένα είδη δημοσιογράφων”…
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Σε όλο τον πλανήτη, οι δημοσιογράφοι στέκονται απέναντι στην εξουσία. Αυτός είναι ο διαχρονικός ρόλος του Τύπου εδώ και 450 χρόνια. Στην Ελλάδα, οι δημοσιογράφοι είναι, θέλουν δε θέλουν, υποταγμένοι σε κόμμα είτε μέσω του (κομματικού) Μέσου που εργάζονται είτε από προσωπική ιδιοτέλεια.
Έτσι γεννήθηκε μια τάξη δημοσιογράφων που φλέρταρε κρυφά ή φανερά με το πολιτικό σύστημα εξυπηρετώντας το όσο καλύτερα μπορούσε και στο τέλος ανταμειβόταν γι΄ αυτό, συνήθως με θέση βουλευτή.
Στον ΣΥΡΙΖΑ για παράδειγμα, οι δημοσιογράφοι, Αθανασίου, Βαρεμένος, Κυρίτσης, Φίλης, Ξυδάκης, Κούλογλου, Δημαράς και πολλοί άλλοι, εξαργύρωσαν την κομματική τους αφοσίωση με βουλευτιλίκι.
Αλλά και στη ΝΔ, Παναγιωτόπουλος, Πιπιλή, Κεδίκογλου, Ντινόπουλος, Μαυρομάτης, Κωνσταντάρας, Σπυράκη και πολλοί άλλοι, επίσης άφησαν την “αδέκαστη” (δηλαδή την αμερόληπτη…) δημοσιογραφία για την μεροληπτική πολιτική.
Αυτή η γενιά των κρυφών κονδυλοφόρων της εξουσίας που μεταπηδούσαν από τα ΜΜΕ στο κόμμα, μπορούσε να την ανεχθεί κανείς, στη λογική ότι εγκατέλειπαν την δημοσιογραφία υπέρ της πολιτικής και κάνοντας τα στραβά μάτια στο ερώτημα: τι ακριβώς πρόσφεραν στην εξουσία για να τους δεχθούν;
Ωστόσο σήμερα ζούμε ένα νέο… εξελιγμένο “είδος” δημοσιογράφων. Μια εμπροσθοφυλακή που δίνει την μάχη για το κόμμα χωρίς κανέναν ενδοιασμό, με ψεύδη, παραπλάνηση, κατασυκοφάντηση κάθε αντιπάλου..
Πρόσωπα κυρίως από την “Αυγή” (και όχι μόνο) που παρελαύνουν καθημερινά στα κανάλια και αφού δηλώσουν “δημοσιογράφοι” (δηλαδή… αδέκαστοι), στη συνέχεια δηλητηριάζουν τον κοινό νου με κτηνώδεις αναλήθειες και παραπλάνηση των απλών πολιτών που παρακολουθούν, με .
Τελευταίο παράδειγμα τέτοιας… “δημοσιογραφίας” ένας Πετρόπουλος που υποστήριξε ότι τα πλάνα από την τελευταία συγκέντρωση για τη Μακεδονία ήταν… αρχείου. Δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο, απλώς υπονομεύοντας την αλήθεια και προσβάλλοντας το κανάλι «Βεργίνα» και όσους εργάστηκαν για την κάλυψη της συγκέντρωσης έκανε την δουλειά του: Έλεγε ψέματα.
Μόνο που αυτό δεν είναι δημοσιογραφία. Όπως δεν είναι δημοσιογραφία να καλείς τέτοιους στην εκπομπή σου. Ντροπή. Τι νόημα έχει να δίνει κανείς βήμα λόγου σε τέτοιους «δημοσιογράφους»;
