Η άλλη όψη…
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Όπως είπαμε και χθες, ο νόθος εκλογικός νόμος συντρίβει τα μικρά κόμματα και προωθεί την πόλωση και έναν νέο δικομματισμό. Σε αυτή την αναδιάταξη του σκηνικού που γίνεται με ιδιοτέλεια και χωρίς κανόνες, έστω και με τον λάθος τρόπο γίνεται μια εκκαθάριση.
Πρόσωπα χωρίς επαφή μα την κοινωνία (ΔΗΜΑΡ), συνωμοσιολόγοι και ψευδόμενοι (ΑΝΕΛ), αλλά και όσοι απέτυχαν να φέρουν το καινούργιο (Ποτάμι), επιστρέφουν σπίτι τους.
Ο κ. Θεοχαρόπουλος είναι χαριστικά βουλευτής αφού το ΚΙΝΑΛ τον έβαλε σε εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας. Αν και εκπροσωπεί ένα 0,3% του εκλογικού κόμματος, δυναμίτιζε κάθε τόσο τις θέσεις του ΚΙΝΑΛ (εκλογικός νόμος, Πρέσπες κ.α). Ας απευθυνθεί στην κοινωνία λοιπόν, για να εκλεγεί. Δεν θα το κάνει, θα ψάξει άλλο πολιτικό “σωσίβιο”, γιατί στην κοινωνία δεν υπάρχει και το ξέρει.
Ο κ. Θεοδωράκης είναι αλήθεια ότι έφερε μια μεγάλη ελπίδα για κάτι καινούργιο στην πολιτική. Είπε αλήθειες, ήταν σύγχρονος, ήταν μια σοβαρή φωνή. Γιατί χάθηκε; Γιατί τον απορρόφησε το “παλιό, έγινε ίδιος με αυτό. Έγινε ένα κόμμα του ρετιρέ, μακριά από την κοινωνία (όπως και τα υπόλοιπα). Τώρα είναι στη Βουλή χωρίς καν κοινοβουλευτική ομάδα. Βουλευτές του είδαν την ελπίδα στο… “παλιό.
Ο κ. Καμμένος επίσης, από το 11% που είχε όταν ξεκίνησε καταγράφεται κάτω από 1,5% και πασχίζει να βρει συνεταίρους στο χώρο της Δεξιάς, μήπως και επανακάμψει. Τα όπλα του ίδια: Ξεδιάντροπες επιθέσεις κατά πάντων, συνωμοσιολογίες και ψεύδη.
Τέλος, υπάρχουν και οι ιδιοτελείς που στηρίζουν κατά περίπτωση τον ΣΥΡΙΖΑ των 144 εδρών, δηλαδή, δίνουν ζωή σε μια κυβέρνηση μειοψηφίας. Ούτε ένας από αυτούς δεν θα επανεκλεγεί. Εκτός αν πιστέψει κανείς ότι π.χ. η ακραιφνώς δεξιά κυρία Παπακώστα θα ψήφους εντασσόμενη στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ.
