Η άλλη όψη…
Είμαστε αγενείς, καπνίζει και το κράτος…
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ο αντικαπνιστικός νόμος που ψηφίστηκε το 2009 και δεν εφαρμόστηκε ποτέ φαίνεται να έχει μια και μόνο αιτία γι΄αυτό: Την αγένεια των Ελλήνων. Είμαστε ένας λαός που παρκάρει στις θέσεις των αναπήρων, δεν σέβεται την γνώμη των άλλων, αγαπά το φτηνό κουτσομπολιό, αποδοκιμάζει εύκολα κάθε αξία, τα ξέρει φυσικά όλα και ο κάθε ένας από εμάς είναι το κέντρο της γης.
Δείτε τι συμβαίνει με το κάπνισμα. Όσοι σηκώνονται να φύγουν επιδεικτικά από ένα εστιατόριο επειδή “δεν μας αφήνει να καπνίσουμε”, (με τα λεφτά μου,ρε) είναι οι ίδιοι άνθρωποι που δεν θα ανάψουν τσιγάρο σε μια πτήση 5 ή 10 ωρών, μέσα σε Δικαστήριο, σε ένα Νοσοκομείο και φυσικά ΠΑΝΤΟΥ στο εξωτερικό.
Εκεί, όταν ταξιδεύουν ποτέ μα ποτέ δεν καπνίζουν ούτε καν μέσα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου (όταν δεν επιτρέπει το κάπνισμα).
Είναι η αγένεια η μόνη αιτία; Όχι. Είναι και το θλιβερό κράτος που οι Έλληνες το απεχθάνονται. Παντού στις δημόσιες υπηρεσίες καπνίζουν, υπουργοί Υγείας περιφέρονται με το τσιγάρο στο στόμα, το Μαξίμου του προηγούμενου πρωθυπουργού είχε γίνει smoking area, πώς να εμπνεύσεις τους πολίτες να εφαμόσουν αντικαπνιστικό νόμο;
Δεν τα λέω μόνο εγώ όλα αυτά. Η Wall Street Journal γράφει: «Οι Έλληνες βλέπουν το κράτος ως διεφθαρμένο και αναξιόπιστο γι΄ αυτό και αρνούνται να πληρώνουν τους άδικους φόρους και δεν τηρούν τους κανόνες καθημερινής συμπεριφοράς. Στην πραγματικότητα κανένας νόμος δεν εφαρμόζεται στην Ελλάδα”, εξηγεί η εφημερίδα, καταλογίζοντας στο πολιτικό σύστημα όλη αυτή την κατάσταση.
Για να εφαρμοστεί λοιπόν ο αντικαπνισιτικός νόμος πρέπει: α) Το κράτος και οι πολιτικοί να δώσουν πρώτοι το καλό παράδειγμα, μηδενίζοντας το κάπνισμα στους χώρους τους και β) Εμείς οι πολίτες να γίνουμε ευγενείς… Υπάρχει και ο διπλανός μας.
