Η άλλη όψη…
Κοινή λογική και οικονομία στην Ελλάδα
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Στην βαθιά οικονομική κρίση που εισήλθε η Ελλάδα με φυσικό και ηθικό αυτουργό το πολιτικό σύστημα (αυτό με το παρασιτικό, δουλοκτητικό πελατειακό κράτος έριξε τη χώρα στα βράχια) φαίνεται ότι δεν χάθηκε μόνο το 25% της χώρας (ποσοστό ίσο με τις απώλειες της κρίσης του ΄29 στις ΗΠΑ και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου). Χάθηκε και η κοινή λογική.
Αναρωτιούνται οι της κυβέρνησης γιατί δεν υπάρχει σημαντική προσέλευση στις 120 δόσεις. Μάλιστα λένε ότι “αφού δεν υπάρχει ενδιαφέρον, γιατί να δώσουμε παράταση;”. Από κοντά οι θλιβεροί της τρόικας που είναι εναντίον και των δόσεων και της παράτασης, ισχυριζόμενοι ότι αυτό “δημιουργεί μια κουλτούρα μη πληρωμών”.
Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Πρώτα οι δικοί μας φωστήρες: Έχουν αντιληφθεί ότι μέσα στις οφειλές των Ελλήνων είναι ΚΥΡΙΩΣ τόκοι και πρόστιμα της δεκαετούς κρίσης; Δηλαδή αέρας κοπανιστός που τον δημιούργησε η αδυναμία των ανθρώπων να πληρώνουν και όχι ο δόλος;
Όχι μόνο δεν αφαιρέσατε τον κοπανιστό αέρα, αλλά ο μεν ΣΥΡΙΖΑ ήθελε στη δική του ρύθμιση και τόκο 5,3%, η δε ΝΔ θέλει τόκο 3%.Συνεπώς, φωστήρες των οικονομικών επιτελείων η απάντηση για την χαμηλή προσέλευση είναι: ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ. Έτσι, η δόση δεν βγαίνει.
Πώς να πληρώσουν με 120 δόσεις τον κοπανιστό αέρα της 10ετούς κρίσης που το πολιτικό σύστημα έφερε (όχι οι οφειλέτες), την ώρα που η κρίση συνεχίζεται; Ποια θα ήταν λοιπόν η λύση μετά από μια τέτοια βιβλική καταστροφή; Η διαγραφή τόκων και προστίμων και η ΑΤΟΚΗ εξόφληση του πρωτογενούς κεφαλαίου.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το κράτος θα έβλεπε να γεμίζουν τα ταμεία του και οι πολίτες θα μπορούσαν να βγάλουν τις σιδερένιες μπάλες από τα πόδια τους.
Πάμε τώρα στους φωστήρες της τρόικας. Βεβαίως και οι δοσοποιήσεις είναι απαράδεκτες ,αλλά μόνο σε μια κοινωνία που ήδη λειτουργεί σε οικονομική κανονικότητα. Στη Γερμανία οι 120 δόσεις είναι παραλογισμός. Στην Ελλάδα όχι.
Όχι σε μια κοινωνία που ένα (οικονομικό) τσουνάμι την ισοπέδωσε. Και ναι. Βεβαίως, ΔΕΝ πρέπει να μπαίνουν όλοι στις 120 δόσεις, αλλά είναι ευθύνη του κράτους να διαχωρίσει τους πλούσιους που δεν την έχουν ανάγκη από τους ημι-κατεστραμμένους που την έχουν.
Και τέλος: Πού ακούστηκε να υπάρχει καταληκτική ημερομηνία για να ενταχθεί κάποιος στη ρύθμιση; Γιατί να μην είναι μια ΑΝΟΙΚΤΗ διαδικασία όπου ανά πάσα στιγμή – για μια και μόνη φορά – να μπορεί κάθε φορολογούμενος να διασώζεται;
Αλλά πώς να υπάρξει κοινή λογική όταν μέσα στα κλειστά γραφεία τους, αντί να ασχολούνται με τους ανθρώπους ασχολούνται με τους αριθμούς (κι ας μην τους βγαίνουν).
