Η άλλη όψη…
Ήρωες όσοι κάνουν καλά την δουλειά τους
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ο Κλιντ Ίστγουντ έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους σκηνοθετες της εποχής μας. Στις τελευταίες ταινίες του επικεντρώνεται σε ένα βασικό μηνυμα. Για παράδειγμα στην ταινία Mule (το Βαποράκι) πρωταγωνιστεί ο ίδιος σαν ένας 90χρονος που μεταφέρει ναρκωτικά. Mε τα χρήματα που βγάζει κάνει αγαθοεργίες. Στο τέλος όταν θα συλληφθεί θα πει: “Όλα έχουν να κάνουν με το χρόνο. Μπορούσα να αγοράσω τα πάντα εκτός από αυτόν”
Παλαιότερα στην ταινία Sully, περιγράφει την αληθινή ιστορία του πιλότου που προσθαλάσσωσε το αεροπλάνο σε ενα ποτάμι σώzοντας όλους τους επιβάτες. “Ο σύγχρονος ηρωας είναι αυτός που κάνει καλά την δουλειά του”, θα πει. Παίρνω αυτή την ατάκα του Κλιντ Ίστουγντ για να περιγράψω τον κ. Τσίοδρα. Ο τύπος στις ΗΠΑ τον χαρακτηρίζει ήρωα, ενώ στην τελευταία δημοσκόπηση της Marc οι θετικές γνωμες φτάνουν στο εξωπραγματικό 95%. Όλα αυτά γιατί πράγματι, όπως πολύ σωστά είπε ο Κλιντ Ίστγουντ, “κάνει καλά την δουλειά του”. Άλλωστε ήρωες δεν είναι και οι γιατροί και νοσηλευτές;
Όμως πίσω από τον κ. Τσίοδρα υπάρχει αυτός που τον επέλεξε και είναι επίσης κάποιος “που κάνει καλά την δουλειά του” Πρόκειται για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Κάνει καλά την δουλεία του χρόνια τώρα (πως νομίζετε ότι κέρδισε την αρχηγία της ΝΔ;) αλλά αυτό είναι πλέον σε κοινή θέα από τη στιγμή που ανέλαβε την χώρα.
Σχέδια παντού, σωστές επιλογές υπουργών, ενωτικος για όλους τους Έλληνες (ποτέ στο παρελθόν δεν έχει συμβεί αυτό εδώ και 200 χρόνια… Ο διχασμός έδινε την εξουσία και ρόλους).
Ακόμη, σπουδαία νίκη ουσίας και εντυπώσεων στα σύνορα με την Τουρκία, περιορισμός της πανδημίας, ένα κράτος που λειτουργεί και το σημαντικότερο: Μαζική συνδρομή των Ελλήνω πολιτών στο κοινό συμφέρον.
Τσιόδρας και Μητσοτάκης, αναδεικνύουν τις αξίες ως πρωταγωνιστές και τους χρήσιμους ως αναγκαίους. Ας το αντιληφθούν τα κόμματα της Κεντροαριστεράς που εξακολουθούν να νομίζουν ότι αρκούν τα κομματικά – ιδεολογικά λάβαρα για να παρασύρουν πολίτες στις τάξεις τους. Δεν αρκούν. Αυτό συνέβαινε τον 20ο αιώνα. Είμαστε στον 21ο.
