Η άλλη όψη…
Οι Τράπεζες υποκρίνονται ότι θα δανειοδοτήσουν
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ο αφελληνισμός τωνΤραπεζών στα χρόνια των μνημονίων (ξεπουλήθηκαν στους ξένους με 1 λεπτό την μετοχή!), έχει ως αποτέλεσμα η κάθε κυβέρνηση να μην μπορεί να ελέγξει τις τακτικές τους. Έτσι ενώ η κυβέρνηση προωθεί “εργαλεία δανείων” με εξαιρετικούς όρους, οι Τράπεζες τα υπονομεύουν. Προσποιούνται ότι ακολουθούν τις κυβερνητικές παραινέσεις αλλά δεν εφαρμόζουν τίποτε.
Ένα παράδειγμα είναι τα δάνεια με εγγύηση του Δημοσίου κατά 80%. Οι Τράπεζες θα μπορούσαν να παρακρατούν το 20% ως μόνιμη κατάθεση του δανειολήπτη και να δίνουν δάνειο το 80% του ποσού. Κι όμως: Η κεντρική εντολή των Τραπεζών προς τα υποκαταστήματα τους είναι να παραλαμβάνουν όλες τις αιτήσεις αλλά να μην στέλνουν καμία στα κεντρικά για έγκριση. Να προσποιούνται δηλαδή ότι δήθεν ασχολούνται. Για τα μάτια του κόσμου θα δώσουν κάποια δάνεια σε αξιόπιστους πελάτες τους που μάλλον δεν τα χρειάζονται και μέχρις εκεί.
Ο λόγος που οι Τράπεζες υπονομεύουν ακόμα και τα δάνεια με εγγύση του Δημοσίου είναι το γεγονός ότι για να εισπράξουν από το κράτος το 80% του δανείου, ενός κακού δανειολήπτη, θα πρέπει πρώτα να έχεουν ολοκληρώσει όλα τα ένδικα μέσα κατά του οφειλέτη: Κατασχέσεις, πλειστηριασμοί, αγωγές, δίκες κ.λπ.
Αυτή η διαδικασία παίρνει χρόνια. Αν λοιπόν, μια Τράπεζα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς βιώσει μια μαζική στάση πληρωμών από τέτοιους πελάτες, είναι αλήθεια ότι θα υποστεί βαρύτατο οικονομικό πλήγμα. Και όπως είναι γνωστό, οι τράπεζες δεν έχουν δικά τους χρήματα. Χρήματα των καταθετών διαχειρίζονται.
Με βάση τα παραπάνω, η αγορά εξακολουθεί να μην έχει πρόσβαση στις Τράπεζες. Η κυβέρνηση προσπαθεί να την ενισχύσει με την επιστρεπτέα προκαταβολή (εντάχθηκαν 51.000 επιχειρήσεις) αλλά αυτό δεν αρκεί. Μια λύση μπορεί να είναι η ΔΙΑΓΡΑΦΗ χρεών από χιλιάδες οφειλέτες που ασφυκτιούν εδώ και δεκαετίες.
Τα χρεή ιδιωτών προς το Δημόσιο είναι 106 δισ. ευρώ και η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι τα 22 δισ. είναι ανεπίδεκτα είπραξης. Δυστυχως τα πράγματα είναι χειρότερα. πάνω από 60 δισ. ευρώ δεν πρόκειται ποτέ να εισπραχθούν. Αν όμως διαγραφούν, χιλιάδες άνθρωποι θα επιστρέψουν στο οικονομικό γίγνεσθαι. Αυτό είναι καλύτερο από τον έπαιρναν ένα δάνειο.
