Η άλλη όψη…
Η μακρά περιφρόνηση στον περιφερειακό Τύπο
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Η δεκαετία του ΄90 ήταν η χρυσή περίοδος για τον περιφερειακό τύπο. Σε όλη τη χώρα εκδοτικές επιχειρήσεις επένδυαν στη νέα τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών, προσλάμβαναν στελέχη και δημιουργούσαν μικρά οργανωμένα media group, αφού δίπλα από τις ιστορικές τους εφημερίδες εξέδιδαν περιοδικά ή διέθεταν ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Εκείνη τη δεκαετία υπήρχαν περιφερειακές εφημερίδες με τζίρους εκατομμυρίων, πολυσέλιδες εκδόσεις και δεκάδες στελέχη προσωπικό. Η ακμή του κλάδου φάνηκε να συνεχίζεται και με το διαδίκτυο αλλά όλα τερματίστηκαν τον Σεπτέμβριο του 2008. Ήταν σαν κάποιος να κατέβασε έναν διακόπτη: Τα έσοδα βούλιαξαν, οι τζίροι των εφημερίδων εξανεμίστηκαν. Είχε ξεκινήσει η κρίση πρώτα του ιδιωτικού τομέα, που έκοβε διαφημίσεις και συνδρομές και λίγο μετά του κράτους, που διέκοψε δημοσιεύσεις..
Από το 2008 μέχρι σήμερα, έχουν περάσει 12 χρόνια. Μεγάλες ιστορικές εφημερίδες της περιφέρειας έκλεισαν, χιλιάδες εργαζόμενοι όχι μόνο απολύθηκαν αλλά αναγκάστηκαν να αλλάξουν δουλειά, η ποιότητα των εφημερίδων συρρικνώθηκε, μαζί με τις σελίδες τους. Ισχνές εκδόσεις δίνουν πια τη μάχη να συνεχίσουν την τοπική ενημέρωση που μόνο αυτές παρέχουν.
Σε αυτά τα 12 χρόνια υπήρξε και κάτι σταθερό: Η αδιανόητη γαϊδουριά του συνόλου του πολιτικού συστήματος (δεν έχω άλλη φράση να το περιγράψω), που φαίνεται ομοθυμαδόν να περιφρονεί ένα από τα σπουδαιότερα πολιτισμικά προϊόντα της χώρας, όπως ο περιφερειακός της τύπος.
Κανένα από τα κόμματα που κυβέρνησαν ή συγκυβέρνησαν δεν ενδιαφέρθηκε να εκπονήσει ένα σχέδιο υγιούς στήριξης του κλάδου, όπως συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν εφάρμοσαν ούτε τους νόμους τους που προέβλεπαν 30% της κρατικής διαφήμισης στην περιφέρεια (δεν το έκαναν ποτέ).
Ακόμα και οι καμπάνιες για την πανδημία μοιράστηκαν στην Αθήνα πλην μιας που καταγγέλθηκε κιόλας σαν “μπούκωμα” των Μέσων για να αποθεώνουν την κυβέρνηση. Άλλη εξοργιστική ταπείνωση αυτή.
ΟΛΟΙ οι φορείς του περιφερειακού τύπου θα πρέπει λοιπόν α) Να ζητήσουν συνάντηση με τον πρωθυπουργό η οικογένεια του οποίου επί μακρόν είχε περιφερειακή εφημερίδα και β) Να του καταθέσουν ένα πλήρες πρόγραμμα ανάδειξης του περιφερειακού τύπου. Να μην περιμένουν τίποτε από τους πολιτικούς, αυτοί κινούνται μόνο γύρω από την πλατεία Συντάγματος.
