Η άλλη όψη…
Η εξουσία έχει και τρόπους και… εμάς για να στηρίζεται
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας
Το 1958 το πολιτικό σύστημα στις ΗΠΑ θέλησε να προστατεύσει τον καταχρεωμένο Πρόεδρο της χώρας Χάρυ Τρούμαν από παλιότερα χρέη του. Επινοήθηκε τότε ένας νόμος σύμφωνα με τον οποίο οι προηγούμενοι Πρόεδροι μπορούσαν να έχουν δια βίου μεγάλα εισοδήματα (τόσα, ώστε ο Τρούμαν να ξεχρεώνει…).
Ποτέ δεν άλλαξε αυτός ο νόμος. Έτσι, σήμερα ο Τραμπ θα έχει δια βίου συνολικά ετήσια έσοδα περί το 1.000.000 ευρώ. Από αυτά τα 250.000 είναι ισόβια σύνταξη. Ο Τραμπ, με τα χρήματα αυτά στη διάθεσή του, μπορεί να παραμένει ενεργός πολιτικά και να ονειρεύεται επιστροφή στις εκλογές του 2024.
Αναφέρω τα παραπάνω για να υπογραμμίσω ότι στη Δημοκρατία όλες οι μορφές εξουσίας μοιράζουν απλόχερα χρήμα και προνόμια στους υπηρέτες της, αλλά περιφρονούν τον απλό άνθρωπο και τα βασικά του δικαιώματα. Για παράδειγμα στις ΗΠΑ, υπάρχει πρόβλεψη για τον Πρόεδρο που αποχωρεί, αλλά δεν υπάρχει καμία κοινωνική ασφάλιση για τον μη έχοντα.
Ωστόσο προσέξτε παρακαλώ. Η κάθε μορφής εξουσία έχει έναν παντοδύναμο σύμμαχο: Τους… αδικημένους πολίτες. Και η περίπτωση του αχρείου Τραμπ το αποδεικνύει.
– Οι μισοί Ρεπουμπλικάνοι σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις τον θέλουν να συνεχίσει να παίζει σοβαρό ρόλο στο κόμμα. Μάλιστα, το ποσοστό τους αυξήθηκε ήδη κατά 9% όσο “ξεχνιέται” η εισβολή στο Καπιτώλιο.
– Συνεχίζει τα μυθικά ψέματα και οι πολίτες τον χειροκροτούν γι΄ αυτά. Την ώρα που ο Μπάιντεν καταγράφει αποδοχή που ποτέ ο ίδιος δεν μπόρεσε να πετύχει, ο Τραμπ δηλώνει ότι ποτέ ο ίδιος δεν ήταν τόσο δημοφιλής…
(Μπορεί ο επικίνδυνος αυτός άνθρωπος να συνεχίσει να απειλεί την κοινωνία των ΗΠΑ και όχι μόνο; Λέω όχι. Τα αντανακλαστικά στις ΗΠΑ που τον πέταξαν από την προεδρία μαζί με την κανονικότητα που θα επιφέρει ο Μπάιντεν θα τον αποτελειώσουν).
