Η άλλη όψη…
Καθημερινός στόχος ο πρωθυπουργός
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας
.
Η δημοσκοπική κυριαρχία Μητσοτάκη ξεκίνησε αρχές του 2016, όταν ανέλαβε την αρχηγία της ΝΔ. Αν και αντιπολίτευση ήταν καταλληλότερος για πρωθυπουργός, είχε ποσοστά νίκης στις εκλογές κ.ο.κ. Μετά την ανάληψη της εξουσίας τα ποσοστά του διευρύνθηκαν. Και ενώ έχει ξεπεράσει το μισό της κυβερνητικής του θητείας – βρισκόμαστε μετά τα μέσα του 2021 – ακόμη κυριαρχεί.
ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ προσπάθησαν με διάφορους τρόπους να ανακάμψουν αλλά απέτυχαν παταγωδώς. Τώρα ζούμε το τελευταίο τους σχέδιο: Έχουν στοχοποιήσει προσωπικά τον πρωθυπουργό και καθημερινά κάνουν ότι μπορούν να τον σπιλώσουν. Φυσικά με ασύστολα ψεύδη και τερατολογίες.
Δείτε την θλιβερή εικόνα της αντιπολίτευσης με αφορμή τις πρωτοφανείς φωτιές. «Σε live μετάδοση ζήσαμε όλοι μας την κατάρρευση του επιτελικού κράτους», δήλωσε ο Νάσος Ηλιόπουλος, μιλώντας στον Real FM, επισημαίνοντας πως για τις καταστροφικές πυρκαγιές και την ανεπαρκή διαχείρισή τους «οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο – αυτό του Κυριάκου Μητσοτάκη, του επικεφαλής του δήθεν επιτελικού μηχανισμού».
Η Φώφη Γεννηματά δήλωσε: «Στα Βίλια για 4η ημέρα κινδυνεύουν η ζωή και η περιουσία των πολιτών και καταστρέφεται το δάσος. Οι δικαιολογίες περιττεύουν. Πρόκειται για ανικανότητα του επιτελικού κράτους, αναποτελεσματικότητα του συστήματος πολιτικής προστασίας, απουσία συστήματος πρόληψης και έλλειψη συντονισμού των αρμοδίων. Ο κ. Μητσοτάκης ας ασχοληθεί επιτέλους σοβαρά με το πρόβλημα, αρκετά με τα επικοινωνιακά shows».
Δηλώσεις κενές περιεχομένου. Που ε’ιδαν την κατάρρευση του κράτους όταν στα Βίλια για παράδειγμα επιχειρεί ΟΛΗ η δύναμη αεροσκαφών, Ελλήνων και ξένων. Τι θα έπρεπε να γίνει και δεν έγινε; Το ξέρουν στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ και μας το… κρύβουν;
Μπορεί κανείς να υπενθυμίσει ότι δεν υπήρξαν νεκροί όπως το 2007 (86) και το 2018 (102), δεν κάηκε πλήρως κανένας οικισμός αλλά σποραδικά σπίτια, έχουν ξεκινήσει οι αποζημιώσεις και πολλά άλλα. Δεν έχει νόημα. Η άχρηστη αντιπολίτευση αυτής χώρας πυροβολεί τον πρωθυπουργό διότι έχει καταλάβει πως αυτός κάνει την διαφορά όχι το κόμμα του ή οι ιδεολογικές γραμμές.
Χάνουν από έναν πολιτικό που βρίσκεται παντού, ενεργοποιεί δυνάμεις, είναι αποτελεσματικός, πολλοί πολίτες τον εμπιστεύονται. Πρέπει να ψευδολογούν ότι δεν είναι όλα αυτά. Δεν είναι ικανοί να προσφέρουν τίποτε άλλο, στον δημόσιο βίο.
