Η άλλη όψη…
Τέσσερις κρίκοι, που δυνάμωσαν τη χώρα
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Παρακολουθώ με θλίψη την πολιτική ανεπάρκεια στη χώρα. Κόμματα της αντιπολίτευσης ψελλίζουν ασυναρτησίες για την εξαιρετική συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας. Και τι δεν ακούμε. Από το ότι “μπορεί να είναι ακριβή”, μέχρι ότι “πρώτα έπρεπε να ενημερωθούμε” και άλλα ευτελή. Όλοι αυτοί ξεχνούν ότι η συμφωνία με την Γαλλία δεν είναι μια αποσπασματική πράξη, αλλά ένας ακόμη κρίκος σε μια συντονισμένη προσπάθεια της χώρας να διαχειριστεί τους τούρκικους τραμπουκισμούς.
Ο πρώτος κρίκος μπήκε στον Έβρο. Εκεί ο ανύποπτος Ερντογάν πίστευε ότι θα επαναληφθεί το χάος του 2015 όταν έστειλε 1.000.000 πρόσφυγες στην Ευρώπη μέσω Ελλάδος. Η ελληνική στάση ήταν πλήρης: Κλήθηκε μέχρι και η ηγεσία της ΕΕ να δει από κοντά την αλήθεια. Ο Ερντογάν πήρε το πρώτο μήνυμα: Η Ελλάδα έχει όρια ανοχής.
Ο δεύτερος κρίκος μπήκε όταν η Ελλάδα επεκτάθηκε διπλωματικά σε χώρες όπως η Αίγυπτος, τα Αραβικά Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία κ.α. Ακόμη και στη Λιβύη πήγες η χώρα. Εδώ το μήνυμα ήταν: Δεν είμαστε πια απαθείς παρατηρητές αλλά ενεργοί διπλωμάτες. Η απομόνωση της Τουρκίας έγινε και λόγω αυτής της ελληνικής τακτικής.
Ο τρίτος κρίκος έχει να κάνει με τις ΗΠΑ, που εγκαταλείποντας της Τουρκία έχουν στραφεί πλήρως προ την Ελλάδα. Η στρατιωτική αναβάθμιση Αλεξανδρούπολης, Σκύρου, Κρήτης, γίνεται με την Τουρκία να εγκαταλείπεται.
Ο τέταρτος κρίκος είναι τώρα. Η Ελλάδα συμμαχεί με μια πυρηνική δύναμη, τη Γαλλία, αγοράζει υπερ-όπλα σε αέρα και θάλασσα και στην ουσία έχει “κλειδώσει” την άμυνά της. Τώρα ο φόβος να καταλάβουν οι Τούρκοι ένα νησί που κάποτε ήταν ο τρόμος ελληνικών κυβερνήσεων, είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να συμβεί.
Αυτοί οι τέσσερις κρίκοι, δυνάμωσαν τη χώρα, γνωστή παλιότερα και ως “ψωροκώσταινα”. Η Ελλάδα νικά παντού σε στρατιωτικό και διπλωματικό επίπεδο και αυτό αντί να ενισχύεται από το πολιτικό σύστημα υπονομεύεται.
