Φορώντας στο στήθος το Αργυρό Μετάλλιο της Θεσσαλονίκης, που του απένειμε λίγη ώρα πριν ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης, ο Διονύσης Σαββόπουλος «ταξίδεψε» συγγενείς, φίλους και θαυμαστές του, στο παρελθόν, παρουσιάζοντας με γλαφυρό τρόπο εικόνες και περιστατικά
Το Αργυρό Μετάλλιο της Θεσσαλονίκης απένειμε ο Δήμος στον Διονύση Σαββόπουλο
«Η πλατεία ήταν γεμάτη» και ο κόσμος παρακολουθούσε τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης και τη Μικτή Χορωδία Θεσσαλονίκης, να παίζουν και να ερμηνεύουν τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου. Σε ένα ρεφρέν, ακούστηκε η φωνή του ίδιου του καλλιτέχνη να τραγουδά «Μην μιλάς άλλο για αγάπη, η αγάπη είναι παντού». Ακολούθησε η εμβληματική «Συννεφούλα», την οποία ο «Νιόνιος από τη Θεσσαλονίκη», τραγούδησε στο κοινό που συγκεντρώθηκε προς τιμήν του στην αυλή του δημαρχείου.
Εκτός από τραγούδια, μοιράστηκε και ιστορίες που τον συνδέουν με την πόλη όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε και «κουβαλούσε πάντα μαζί του», ακόμη κι όταν άλλαξε πόλη, χώρα ή ήπειρο. Φορώντας στο στήθος το Αργυρό Μετάλλιο της Θεσσαλονίκης, που του απένειμε λίγη ώρα πριν ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης, ο Διονύσης Σαββόπουλος «ταξίδεψε» συγγενείς, φίλους και θαυμαστές του, στο παρελθόν, παρουσιάζοντας με γλαφυρό τρόπο εικόνες και περιστατικά.
«Λυπάμαι πάρα πολύ που δεν βρίσκονται εν ζωή ο μπαμπάς μου και η μαμά μου, που τους έτρωγε η ανησυχία όσο ήμουν νέος “τι θα γίνει αυτό το παιδί;” Να! Προόδευσα! Με αναγνωρίζει η γενέθλια πόλη μου», είπε με το γνωστό του χιούμορ αμέσως μετά την παραλαβή του μεταλλίου, τονίζοντας εμφατικά και με περηφάνια: «Μάλιστα κυρίες και κύριοι είμαι Σαλονικιός. Γεννήθηκα εδώ στις 2 Δεκεμβρίου του ’44».
Στην ανάρτηση του Δήμου Θεσσαλονίκης στο facebook αναφέρονται τα παρακάτω:
Εμείς του ΄60, του ’70, του ’80, του ’90, του 2000 οι εκδρομείς, εμείς που ανεβήκαμε μαζί με το Νιόνιο σε ένα Φορτηγό που μας ταξιδεύει εδώ και 58 ολόκληρα χρόνια, χρωστάμε πολλά στο Διονύση Σαββόπουλο, στον τραγουδοποιό που παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους δημιουργούς και κορυφαίους διαμορφωτές της ελληνικής τέχνης.
Το βράδυ του Σαββάτου στον αίθριο χώρο του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης, μετά από ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, απονείμαμε με ιδιαίτερη χαρά, τιμή και συγκίνηση στη μουσική ψυχή της Ελλάδας το Αργυρό μετάλλιο της πόλης.
Τιμήσαμε το συμπολίτη μας Διονύση Σαββόπουλο γιατί πήγε την ελληνική μουσική πολλά βήματα παρακάτω και γιατί ενσωμάτωσε στα τραγούδια του την αιώνια ψυχή της κοσμοπολίτικης, πολύχρωμης και συμπεριληπτικής Θεσσαλονίκης, τα 2300 χρόνια και πλέον της πολυκύμαντης ιστορίας της. Μιας πόλης – σταυροδρόμι πολιτισμών που πάντα παρήγε και πάντα θα παράγει. Αυτό το συναρπαστικό ταξίδι του Διονύση έχει πολλή αγάπη και πολλή Θεσσαλονίκη μέσα του. Η δική του πυξίδα έδειχνε πάντοτε προς το βορρά.
Του χρωστάμε όλοι μας ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ, γιατί άλλαξε όλο το ελληνικό τραγούδι, γιατί ομόρφυνε τον κόσμο μας.
Γιατί τα τραγούδια του, τα τραγούδια που τραγούδησαν, τραγουδούν και θα τραγουδούν γενιές και γενιές Ελλήνων, παραμένουν ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης και σημείο αναφοράς.
