Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος από τη Θεσσαλονίκη
Κίνδυνος η οικολογική κρίση να εξελιχθεί σε οικολογική καταστροφή επισήμανε
Τον κώδωνα του κινδύνου για τη μετεξέλιξη της οικολογικής κρίσης σε οικολογική καταστροφή, αν δεν γίνουν οι σωστές επιλογές στα μέτωπα της πολιτικής και της οικονομίας, έκρουσε (Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026) ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, κατά την ομιλία του στην επετειακή εκδήλωση για τα 90 χρόνια του επιχειρηματικού ομίλου Ευθυμιάδη, στη Θεσσαλονίκη.
«Αν η πολιτική στηρίζει επιλογές, οι οποίες λειτουργούν εις βάρος της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης, αν η οικονομία εμμένει στην ιδιονομία της και στην αρχή μεγιστοποίησης του κέρδους, αν οι πόλεμοι συνεχίζουν να προκαλούν με βομβαρδισμούς (…) ρύπανση του εδάφους, των υδάτων και της ατμόσφαιρας, αχρήστευση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και εξαφάνιση του δασικού πλούτου, τότε είναι βέβαιο ότι το οικολογικό πρόβλημα, το οποίο μετεξελίχθηκε στην οικολογική κρίση, θα οδηγηθεί στην οικολογική καταστροφή» είπε χαρακτηριστικά ο Πατριάρχης και πρόσθεσε πως εν τέλει δικαιώνεται η άποψη ότι η περιβαλλοντική απειλή αποτελεί το μεγαλύτερο και κρισιμότερο πρόβλημα, με το οποίο έχει βρεθεί αντιμέτωπη η ανθρωπότητα σε ολόκληρη την ιστορία της.
Το συμφέρον του ανθρώπου είναι αδύνατο να εξυπηρετηθεί σε έναν ρημαγμένο πλανήτη
«Το ζητούμενο» σημείωσε, είναι μια οικολογική πολιτική, μια οικολογική οικονομία, η ειρήνη μεταξύ κρατών, λαών και θρησκειών, ο σεβασμός του ανθρώπου και της φύσης. Όλα αυτά εξυπηρετούν το αληθινό συμφέρον του ανθρώπου, το οποίο είναι αδύνατον να εξυπηρετηθεί επάνω σε έναν ρημαγμένο πλανήτη» υπογράμμισε.
Ο κύριος Βαρθολομαίος υπενθύμισε πως έχει επανειλημμένως εκφράσει την πεποίθηση ότι η χριστιανική πίστη μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων της εποχής μας και τόνισε: «Οι οικολογικές πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου απελευθέρωσαν δημιουργικές δυνάμεις μέσα στον χριστιανικό κόσμο και ευρύτερα και ανέδειξαν στην πράξη την επικαιρότητα και την εμβέλεια της θεολογικής, κοσμολογίας, ανθρωπολογίας και ηθικής (…)».
Συμπλήρωσε ότι η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι ότι οι ρίζες του οικολογικού προβλήματος είναι και πνευματικές, θρησκευτικές και ηθικές, όχι μόνον πολιτικές ή μόνον οικονομικές. Εξέφρασε δε την πεποίθηση ότι σε κανένα τομέα της ζωής μας δεν είναι δυνατόν να υπάρξει πραγματική πρόοδος, όταν αυτή εκτυλίσσεται εις βάρος του φυσικού περιβάλλοντος και ότι ο εφησυχασμός ενώπιον της καταστροφής της φύσης ισοδυναμεί με αδιαφορία για τον άνθρωπο.
Ο κύριος Βαρθολομαίος αναφέρθηκε και στον ιδρυτή του ομίλου Ευθύμιο Ευθυμιάδη, ο οποίος όπως είπε, έφτασε πρόσφυγας από τη Ραιδεστό στη Θεσσαλονίκη και, αν και άφησε όλα τα υπάρχοντά του στην γενέτειρά του, μετέφερε στη νέα του κατοικία «ριζωμένες στην καρδιά του, την εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού, την εργατικότητα και την τιμιότητα και το δέσιμο με τη μάνα γη, που χαρίζει στους ανθρώπους όλα τα αγαθά της ζωής, αρκεί αυτοί να τη σέβονται(…)».
Ο άνθρωπος είναι ιερέας της δημιουργίας
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισήμανε ακόμη ότι «ο άνθρωπος δεν είναι ο εξουσιαστής της γης, αλλά ο φύλαξ και ο καλός οικονόμος. Η γλώσσα της θεολογίας αποκαλεί τον άνθρωπο ιερέα της δημιουργίας».
Πρόσθεσε πως θεωρεί ιδιαίτερη ευλογία για το Οικουμενικό Πατριαρχείο ότι οι πρωτοβουλίες του στο θέμα της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, που ξεκίνησαν επισήμως με την Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιο του έτους 1989, με την οποία η 1η Σεπτεμβρίου καθιερώθηκε ως ημέρα προσευχών για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, παρήγαγαν καρπούς.
«Έκτοτε η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως πρωτοστατεί στην προσπάθεια οικολογικής ευαισθητοποίησης και αναδεικνύει εμπράκτως το οικολογικό δυναμικό της Ορθοδοξίας, με επιστημονικά συνέδρια και συμπόσια, με εκκλησιαστικές δράσεις, με διαλέξεις, εκδόσεις βιβλίων, διακηρύξεις και με πολλές άλλες οικολογικές πρωτοβουλίες, σε πολλές εκ των οποίων συνεργαστήκαμε με τον αείμνηστο Πάπα Φραγκίσκο» είπε και πρόσθεσε ότι το ενδιαφέρον της Εκκλησίας για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος δεν γεννήθηκε απλώς ως αντίδραση στη σύγχρονη οικολογική κρίση, αφού στην Ορθοδοξία η εκκλησιαστική ζωή είναι εφαρμοσμένη οικολογία.
