Η άλλη όψη…
Οι Έλληνες γίνονται φτωχότεροι και τα κόμματα περί άλλων τυρβάζουν
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Η Ελλάδα διανύει οικονομικά μια κρίσιμη περίοδο που θα καθορίσει το μέλλον των επόμενων γενιών και τα κόμματα ασχολούνται με τον τουρισμό του Κασσελάκη στα νησιά, τις υποκλοπές και τους υποψήφιους τύπου Αυτιά και Παππά για την Ευρωβουλή.
Ποιο είναι το θέμα που θα αλλάξει την χώρα; Ο οικονομικός της προσανατολισμός. Αν δηλαδή με τα δεκάδες δισ. ευρώ που μας (ξανα)στέλνει η Ευρώπη θα εκσυγχρονίσουμε τον αγροτικό τομέα, θα ενεργοποιήσουμε την γεμάτη δυνατότητες περιφέρειά μας, θα διακόψουμε την υπογεννητικότητα.
Τι λένε τα κόμματα για όλα αυτά; Τίποτα. Μόνο η κυβέρνηση ενθουσιωδώς αναφέρει ότι η Ελλάδα περίπου είναι σε απογείωση, μόνο που δεν είναι. Oι Financial Times μας ξεγυμνώνουν, γράφοντας ότι η τελευταία ανάκαμψη που αναφέρει ως επιτυχία η κυβέρνηση έχει μόλις ελαφρώς ανεβάσει το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε. τα τελευταία χρόνια – και όχι αρκετά για να τους απομακρύνει από τη θέση τους ως τους φτωχότερους στην Ευρωζώνη.
Όπως αναφέρουν οι FT, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ήταν παρόμοιο με αυτό του μέσου όρου της Ε.Ε. μέχρι το 2009. Από τότε, 10 χώρες έχουν δει το βιοτικό επίπεδο να ξεπερνά αυτό της Ελλάδας.
Η Ελλάδα είναι η δεύτερη φτωχότερη χώρα στην Ε.Ε. μετά τη Βουλγαρία και “δεν είναι παράλογο να περιμένουμε ότι η Ελλάδα θα γίνει σύντομα η φτωχότερη χώρα της Ε.Ε.” επισημαίνουν οι FT.
Πώς συνυπάρχουν αυτές οι αντίθετες ιστορίες ισχυρής ανάκαμψης και φτώχειας; Η απάντηση, σύμφωνα με τους FT, βρίσκεται στον απόηχο της οικονομικής κρίσης και της λιτότητας που ακολούθησε. Οι ελληνικές δαπάνες περικόπηκαν και οι φόροι αυξήθηκαν για να εξασφαλιστεί η διάσωση από το ΔΝΤ και την Ε.Ε., με αποτέλεσμα να συμπιεστούν επιχειρήσεις και νοικοκυριά και να κατεδαφιστεί η οικονομία. Όπως σημειώνεται, η έκταση της οικονομικής ζημιάς ήταν σπάνια για καιρό ειρήνης.
Το οικονομικό πλήγμα είναι σχεδόν άνευ προηγουμένου στη σύγχρονη εποχή, συγκρίσιμο μόνο με τη Μεγάλη Ύφεση των ΗΠΑ στη δεκαετία του 1930.
Οι πραγματικοί μισθοί μειώνονταν σταθερά μέχρι το 2022 -τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία του ΟΟΣΑ- υποχωρώντας κατά 30% από τα προ της οικονομικής κρίσης επίπεδα. Αναφέρουν επιπλέον ότι υπάρχουν ανησυχίες και για τις μακροπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές της χώρας, με φόντο την κλιματική αλλαγή και το δημογραφικό πρόβλημα.
