Η άλλη όψη…
Ουαί υμίν Φαρισαίοι υποκριτές
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Στην δημόσια ζωή της χώρας περισσεύει η υποκρισία και απουσιάζει το θάρρος να υπερασπίζονται την αλήθεια. Μετά τις δημοσιοποιήσεις τηλεφωνικών συνδιαλέξεων της ΚΥΠ – που τις επέτρεψε ο πρωθυπουργός που την ελέγχει και δήθεν παρακολουθεί τους πάντες- μαθαίνουμε ότι από το 2019 και μετά, υπάρχει βαθύ, διεφθαρμένο κράτος.
Η αλήθεια όμως είναι ότι σε όλη τη μεταπολίτευση έχουμε αυτό το βαθύ διεφθαρμένο κράτος. Όποιος κερδίζει τις εκλογές, διώχνει από ΟΛΕΣ τις νευραλγικές θέσεις τα κομματικά στελέχη των ηττημένων και βάζει τους δικούς του. Βάζουν δικούς τους ακόμα και στο τελευταίο γυμναστήριο, της τελευταίας κωμόπολης.
Η πρώτη επίπτωση από αυτό το κομματικό κράτος – λάφυρο είναι ότι το κράτος δεν δουλεύει. Οι δημόσιοι υπάλληλοι άλλων κομμάτων αδιαφορούν, οι υπάλληλοι που δεν ανήκουν σε κόμμα είναι στα αζήτητα, κανείς δεν τους αξιολογεί ούτε τους αξιοποιεί. Τι μένει; Μένει ο κρατικός κομματικός μηχανισμός των κυβερνώντων. Είναι λοιπόν μονόδρομος για τον πολίτη όταν το ξεχαρβαλωμένο κράτος που σας περιγράφω τον αδικεί ή δεν ασχολείται μαζί του, να τρέξει στον κυβερνητικό βουλευτή.
Ο κυβερνητικός βουλευτής, θα αποταθεί στον κυβερνητικό προϊστάμενο, αυτός στον κυβερνητικό υπάλληλο και ό,τι μπορεί να γίνει θα γίνει.
Βγαίνουν τώρα οι της αντιπολίτευσης και αντί να σταθούν στην ΑΙΤΙΑ, που η χώρα υποφέρει, όχι μόνο δεν έχουν τίποτε να προτείνουν αλλά μιλούν για βαθύ κράτος. Ποιοι το λένε αυτό; Όσοι συγκυβέρνησαν με τη ΝΔ του Σαμαρά και είχαν συμφωνήσει να τοποθετούν κομματικούς με αναλογία 4 ΝΔ, 2 ΠΑΣΟΚ (Βενιζέλου), 1 ΔΗΜΑΡ (Κουβέλη).
Τα ίδια και χειρότερα έκανε και ο κυβερνών ΣΥΡΙΖΑ που γέμισε το κράτος με άεργους και ανάξιους κομματικούς του παντού. Γιοι βουλευτών, ξαδέρφια, συγγενείς και φίλοι, παραμερίζοντας κάθε άξιο υπάλληλο.
Με βάση τα παραπάνω, τι να μας πει ο Ανδρουλάκης, ο Φάμελλος και οι λοιποί αντίστοιχοί τους, υποκριτές όλοι τους; Κλαυσίγελο προκαλούν. Μένει όμως ένα ερώτημα: Μπορεί να διορθωθεί αυτή η διαβρωτική πραγματικότητα; Υπάρχει μόνο ένας τρόπος. Η ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΥΣ.
Κάποτε παρακαλούσαν τους βουλευτές για να βγει γρηγορότερα η σύνταξή τους. Τώρα βγαίνει σε λίγες εβδομάδες. Έβαζαν τον βουλευτή να τους μεταθέσει τον κανακάρη τους να υπηρετήσει στον στρατό όχι στα σύνορα αλλά έξω από το σπίτι του. Τώρα όλοι πάνε στον Έβρο. Έβαζαν μέσον για μια φορολογική ενημερότητα. Τώρα βγαίνει αυτομάτως. Το ξεκίνησαν και στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Δορυφόροι καταγράφουν τις εκτάσεις όχι κρατική υπηρεσία.
