Η άλλη όψη…
Ο πρωτογενής τομέας σε αδράνεια 45 χρόνων
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ο πρωτογενής τομέας στην Ελλάδα όχι μόνο δεν αποδίδει αυτά που μπορεί στην εθνική οικονομία και στην ανάπτυξη της περιφέρειας, αλλά καταστρέφεται. Οι ευθύνες της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης είναι τεράστιες και όμως κανείς από τα κόμματα δεν ασχολείται, εδώ και 45 χρόνια.
Η Ελλάδα είναι μια από τις ελάχιστες χώρες στον πλανήτη, που μπορεί να είναι απολύτως αυτάρκης σε γεωργία, αλιεία, κτηνοτροφία. Μπορεί όχι μόνο να καλύπτει το 100% των αναγκών της, αλλά αν εκσυγχρονιστεί όπως η Ολλανδία και το Ισραήλ (που έχει έκταση όση η Πελοπόννησος), να απογειώσει το ΑΕΠ της.
Ποια είναι η πραγματικότητα όμως; Το 2025, η παραγωγικότητα της γεωργικής εργασίας στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 8,8%, σε μια χρονιά όπου ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κινήθηκε έντονα ανοδικά, στο +9,2%.
Το αποτυχημένο ελληνικό αγροτικό μοντέλο, καταρρέει την ώρα που ακόμα και χώρες του Νότου όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία κινούνται πλέον και αυτές ανοδικά.
Για τα παραπάνω έγινε μια συζήτηση μηδενικής ουσίας στη Βουλή. Υπήρξε όμως μια πρόταση του πρωθυπουργού, να συσταθεί άμεσα μια διακομματική ώστε να υπάρξουν κοινές αποφάσεις για το πώς αυτό το μοντέλο καταστροφής μπορεί να αλλάξει. Σε αυτή τη διακομματική να υπάρξει και ένταξη των ελληνικών Πανεπιστημίων στον σχεδιασμό.
Τι έκαναν τα κόμματα της αντιπολίτευσης; Την απέρριψαν – δεν απάντησαν καν.
Όμως εδώ και 45 χρόνια, έχουν δοθεί από την ΕΕ 180 δισ. ευρώ και ο πρωτογενής τομέας δεν οργανώθηκε ποτέ. Τα χρήματα “αξιοποιήθηκαν” με μια μόνιμη απάτη επιδοτήσεων στην οποία συμμετείχαν όλοι όσοι κυβέρνησαν, μαζί με την αντιπολίτευση.
180 δισεκατομμύρια πεταμένα, με απουσία παραγωγικών επενδύσεων στη γεωργία, στην κτηνοτροφία και την αλιεία. Χωρίς δημιουργία κρίσιμων υποδομών, εν όψει μάλιστα της κλιματικής κρίσης, με πλημμύρες και πυρκαγιές. Και την Περιφέρεια να ερημώνει.
Τώρα αγρότες και υπάλληλοι, για πρώτη φορά φυλακίζονται, αλλά σχέδιο δεν ενδιαφέρεται να παρουσιάσει κανένα κόμμα. Η ντροπή των 45 χρόνων συνεχίζεται. Και η αντιπολίτευση, αντί να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με την κυβέρνηση καταθέτοντας προτάσεις (αναδεικνύοντας ίσως και την ανεπάρκεια της κυβέρνησης), μιλά για τον φραπέ, τη σύζυγο του Σκέντζου. Ο πρωτογενής τομέας καταρρέει και αυτοί (εμ)παίζουν.
Τι δεν καταλαβαίνουν όμως κυβέρνηση και αντιπολίτευση; Οι αγρότες, δεν είναι στους δρόμους για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Αντιδρούν γιατί πλέον μέσα από το αποτυχημένο ελληνικό μοντέλο των επιδοτήσεων, εργάζονται σκληρά, αλλά έχουν μονίμως ζημιές. Βιώνουν την ετήσια πτώση του -8,8% στην πράξη. Η επιδότηση, δεν τους σώζει πια. Και το πολιτικό σύστημα δεν έχει να κάνει τίποτα για αυτό.
