Η άλλη όψη…
Πώς και οι Χουθι αντέχουν…
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Για περισσότερο από έναν χρόνο, οι Χούθι, βρέθηκαν απέναντι σε τρεις από τις ισχυρότερες παγκοσμίως στρατιωτικές δυνάμεις, που επιχειρούν στη Μέση Ανατολή.
– Τον Μάρτιο του 2025 η Ουάσιγκτον είχε αποφασίσει ότι τα περιορισμένα αντίποινα δεν αρκούσαν. Η επιχείρηση «Rough Rider» εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη αμερικανική εκστρατεία εναντίον των Χούθι. Μέσα σε 52 ημέρες οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν περισσότερα από 1.100 πλήγματα. Στόχοι ήταν στρατόπεδα, κέντρα διοίκησης, αποθήκες πυραύλων, εγκαταστάσεις drones και υποδομές στη Σαναά, στην Αλ Τζαουφ και στη δυτική Υεμένη. Τον Απρίλιο επλήγη ο πετρελαϊκός τερματικός σταθμός του Ρας Ίσα, ενώ ακολούθησαν νέοι βομβαρδισμοί σε εγκαταστάσεις που η Ουάσιγκτον θεωρούσε κρίσιμες για τη στρατιωτική και οικονομική λειτουργία των Χούθι.
– Σε βομβαρδισμούς συμμετείχε και η Βρετανία, σε κοινό πλήγμα εναντίον εγκατάστασης νότια της Σαναά που, σύμφωνα με το Λονδίνο, χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή drones.
– Μετά ήρθε η σειρά του Ισραήλ. Όταν οι ΗΠΑ σταμάτησαν τη μεγάλη εκστρατεία τους, η ισραηλινή αεροπορία συνέχισε να πλήττει την Υεμένη. Η Χοντέιντα, το Ρας Ίσα και το Σαλίφ βομβαρδίστηκαν επανειλημμένα. Το αεροδρόμιο της Σαναά τέθηκε προσωρινά εκτός λειτουργίας. Διάδρομοι καταστράφηκαν, αεροσκάφη επλήγησαν, ενεργειακές εγκαταστάσεις και σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής βρέθηκαν στο στόχαστρο.
Η ισραηλινή στρατηγική προχώρησε σε κάτι ιδιαίτερο: τον αποκεφαλισμό της πολιτικής και στρατιωτικής διοίκησης.Σε ισραηλινό πλήγμα στη Σαναά σκοτώθηκε ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης των Χούθι μαζί με αρκετούς υπουργούς.
Πώς και οι Χούθι αντέχουν αυτές τις επιθέσεις και επιστρέφουν; Τα καταφέρνουν διότι έχουν πιαεδαφική και πολιτική βάση. Ελέγχουν τη Σαναά και τις πυκνοκατοικημένες περιοχές της βόρειας και δυτικής Υεμένης. Διαθέτουν διοικητικό μηχανισμό, φορολογία, στρατολόγηση, λιμάνια και μία κοινωνία που έχει μάθει να λειτουργεί μέσα σε διαρκή πόλεμο.
Με λίγα λόγια ζουν σε έναν Μεσαίωνα με μια κοινωνία που τους αποδέχεται και αντικαθιστά τους νεκρούς και τις ζημιές. Θεωρητικά, η εξολόθρευση των Χούθι, θα απαιτούσε εισβολή στρατού, εξολόθρευση μαχητών της και εγκατάσταση μια άλλης κυβέρνησης, ελεγχόμενης και προστατευμένης με στρατό από τον εισβολέα. Αυτά δεν γίνονται πια…
