Η άλλη όψη…
Ανυπεράσπιστοι άνθρωποι μπροστά στις αντλίες καυσίμων
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Υπάρχει μια παγκόσμια ανησυχία από την φοβερή αύξηση στις τιμές των καυσίμων. Oι πολίτες αναγκάζονται να περικόπτουν συνήθειες δεκαετιών, η ζωή τους αλλάζει. Το χειρότερο: Ρωτού, που θα σταματήσει όλο αυτό;
Οι αποφάσεις παγκοσμίως ποικίλλουν ανά καταναλωτή και χώρα: Περπατήστε περισσότερο. Πάρτε το ποδήλατο. Μετακινηθείτε με μετρό, τρένο ή λεωφορείο. Πατήστε πιο ελαφρά το πεντάλ του γκαζιού για εξοικονόμηση καυσίμου. Επανεξετάστε το ταξίδι με το αυτοκίνητο που ετοιμάζατε, αξίζει τον κόπο ή μπορείτε να πάτε και χωρίς όχημα;
Για τα εκατομμύρια ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση σε μέσα μαζικής μεταφοράς τα οποία μπορούν να τους εξυπηρετήσουν ή που δεν μπορούν να εγκαταλείψουν το αυτοκίνητό τους, η λύση είναι να πληρώνουν, περικόπτοντας παράλληλα άλλα έξοδα. Η βενζίνη καταστρέφει Εστίαση και λιανεμπόριο.
Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι βάζουν τόση βενζίνη στο αυτοκίνητό τους όση έβαζαν και πριν από την πανδημία, σύμφωνα με την Ένωση Πρατηρίων Καυσίμων της Γερμανίας. Όμως όπως είπαμε κόβουν από αλλού.
Στο μεταξύ, όλες οι κυβερνήσεις παγκοσμίως, προσπαθούν να βρουν λύσεις. Ο Τζο Μπάιντεν πίεσε τη Σαουδική Αραβία να αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου, προκειμένου να σταματήσει το ανοδικό σπιράλ των τιμών των καυσίμων και του πληθωρισμού. Για τον ίδιο λόγο, οι ΗΠΑ και άλλες χώρες έχουν επίσης απελευθερώσει πετρέλαιο από τα στρατηγικά τους αποθέματα.
Αρκετές χώρες έχουν θέσει ανώτατα όρια στις τιμές των καυσίμων, μεταξύ των οποίων και η Ουγγαρία, όπου η έκπτωση δεν ισχύει για οχήματα με ξένες πινακίδες κυκλοφορίας. Στη Γερμανία, η κυβέρνηση μείωσε τους φόρους κατά 35 λεπτά το λίτρο στη βενζίνη και 17 λεπτά στο ντίζελ, αλλά οι τιμές σύντομα άρχισαν να ανεβαίνουν ξανά.
Στη Γερμανία εφαρμόζεται το μηνιαίο εισιτήριο των 9 ευρώ για αστικές και υπεραστικές συγκοινωνίες με μετρό, λεωφορεία, τραμ, περιφερειακά τρένα, ενιαία σε ολόκληρη τη χώρα. Αλλά το πρόγραμμα διαρκεί μόνο τρεις μήνες και δεν μπορούν να επωφεληθούν άνθρωποι που δεν έχουν σιδηροδρομικό σταθμό κοντά τους.
Για όλα τα παραπάνω υπάρχει βέβαια ένα τελικό ερώτημα: Ποιος κερδίζει από αυτή την ΚΛΟΠΗ των απλών ανθρώπων στα βενζινάδικα; Και γιατί κυβερνήσεις που τυπώνουν χρήμα, νομοθετούν και φορολογούν, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε για να τους αντιμετωπίσουν;
