Η άλλη όψη…
Δεν θα μπορέσουν ποτέ να κάνουν σωστή αντιπολίτευση
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Παρακολουθώ στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να αντιπολιτεύονται πάντα λες και είμαστε στη δεκαετία του 80 όπου τα λόγια είχαν μεγαλύτερη αξία από τις πράξεις – η κοινωνία είχε πρώτα την ανάγκη να ακούσει, πριν δει στην πράξη οτιδήποτε.
Άκουσα λοιπόν τον κ. Τζανακόπουλο να καταφέρεται κατά της κυβέρνησης διότι από τέσσερα κτίρια των Εξαρχείων “έβγαζαν γυναίκες με παιδιά”. Κατά τον κ. Τζανακόπουλο δεν χρειάζεται να υπάρχει κοινωνικό κράτος, οι ανήμποροι ας τα βολέψουν μόνοι τους μπαίνοντας σε ξένα σπίτια, οδηγώντας ξενα αυτοκίνητα ή παίρνοντας το πορτοφόλι σου. Έχουν ανάγκες οι άνθρωποι, ας αυτοδιαχειριστούν, γιατί να επέμβουμε;
Κάνω το παραπάνω σχόλιο, διότι και τα τέσσερα κτίρια ήσαν ιδιωτών που επί χρόνια εκλιπαρούσαν από το κράτος να τους επιστραφούν γιατί όχι μόνο πλήρωναν ΕΝΦΙΑ και τεκμήρια για κάτι που πια δεν… είχαν, αλλά οι καταστροφές των κτιρίων ήσαν κυριολεκτικά εκ θεμελίων με πλιάτσικο σε ότι μπορούσαν να αρπάξουν και να πουλήσουν. Μόνο οι τοίχοι έμειναν.
Νωρίτερα είχα ακούσει τον κ. Γιαννούλη να λέει από τηλεοράσεως το εκπληκτικό: “Τι συζητάμε τώρα για το λιμάνι της Σαμοθράκης, την ώρα που καίγεται ο Αμαζόνιος. Έχουμε να πούμε κάτι γι αυτό;” Υποπτεύομαι ότι μετά το πέρας της εκπομπής αν ο κ. Γιαννούλης πήγαινε στο αυτοκίνητό του και το έβρισκε με σκασμένο λάστιχο δεν θα το άλλαζε για να πάει σπίτι του. Εδώ καίγεται ο Αμαζόνιος, με το λάστιχο να ασχοληθεί;
Είναι φανερό ότι στον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσουν να κάνουν αντιπολίτευση. Δεν έχουν την κουλτούρα του ρεαλισμού, ώστε να γίνουν χρήσιμοι με προτάσεις του σημερα. Οι άνθρωποι, μπορούν να πορευτούν μόνο με την κουλτούρα των λεκτικών κατασκευών. Όμως οι καιροί έχουν αλλάξει, αυτό δεν ενδιαφέρει πια παρά μόνο τους ιδεολογικά εμμονικούς, όχι ανθρώπους που αγωνιούν για ένα κράτος κανονικότητας, που θα στηρίξει τις ζωές τους.
