Η άλλη όψη…
Αλλάξτε τα πάντα στην Εκπαίδευση. Τώρα!
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
«Το ψιλόβροχο είχε ξεκινήσει… Ένας βιαστικός διαβάτης επιτάχυνε το βήμα του στο πεζοδρόμιο, μαζεμένος στο παλτό του. Σε ένα φανάρι το φως τρεμόπαιζε ενώ απέναντι μια γάτα νιαούριζε πλησιάζοντας τον σκουπιδοτενεκέ. Κάποια μουσική ξεκίνησε από το απέναντι κτίριο και τότε σκέφτηκα: Ακόμα κι αν δεν υπήρχα στο παράθυρο να κοιτάζω όλα αυτά, αν δεν υπήρχα καν, τα πάντα θα γινόντουσαν ακριβώς έτσι».
Αυτή η μικρή παράγραφος από ένα λογοτεχνικό κείμενο του 19ου αιώνα – νομίζω Ντοστογιέφσκι – περιγράφει με ένα σοκαρισιτκό τρόπο την ματαιότητα της ύπαρξης. Μπορεί να υπάρξει παιδεία στο σχολείο χωρίς Λογοτεχνία; Χωρίς Ποίηση; Χωρίς Φιλοσοφία; Χωρίς Ιστορία; Τι διδάσκουμε από όλα αυτά στο ελληνικό σχολείο; ΤΙΠΟΤΑ.
Το ελληνικό σχολείο είναι προσαρμοσμένο στις εισαγωγικές εξετάσεις για τα ΑΕΙ. Οι μαθητές εγκαταλείπουν κάθε μάθημα που δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτές τις εξετάσεις. Καθηγήτρια μου είχε πει ότι μαθητής αρνήθηκε να λάβει μέρος σε μια φιλοσοφική συζήτηση στην τάξη, λέγοντας: «Τι μου τα λέτε όλα αυτά; Το μόνο που διαβάζω είναι ότι έχει σχέση με τις εισαγωγικές».
Και ένας ιδιοκτήτης Φροντιστηρίου μου αποκάλυψε ότι πολλοί μαθητές «κρατούν» τις απουσίες για το τέλος της σχολικής χρονιάς και τους τελευταίους δυο μήνες δεν ξαναπατάνε στο σχολείο. Πάνε μόνο Φροντιστήριο και διαβάζουν μόνο τα μαθήματα των εξετάσεων.
Έτσι καταντήσαμε να δολοφονούμε την πληρέστερη γλώσσα του κόσμου την ελληνική (από την οποία προέρχονται ΟΛΕΣ οι γλώσσες στην Δύση, πλην των σλαβικών) και να παραδίδουμε αμόρφωτα παιδιά στην κοινωνία ανίκανα να αξιολογήσουν ό,τι συμβαίνει στη ζωή τους.
Επείγει να προσφέρουμε παιδεία στις πρώτες δέκα τάξεις των Σχολείων (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Πρώτη Λυκείου) και μόνο οι δυο τελευταίες τάξεις Λυκείου να λειτουργούν πιο εξειδικευμένα εν όψει εισαγωγικών στα ΑΕΙ. Τι περιμένουμε;
