Η άλλη όψη…
Κανονικότητα χωρίς διαγραφή χρεών δεν γίνεται
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Όταν το 2009 στην Ελλάδα ξέσπασε η οικονομική κρίση, ο τότε Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ Στρος Καν πρότεινε ως βέλτιστη αντιμετώπιση της, “την άμεση εξόφληση όλων των χρεών της χώρας”. Όπως εξηγούσε τότε, αυτή θα ήταν η λιγότερο ζημιογόνος λύση.
Ο Στρος Καν δεν εισακούστηκε, αλλά δικαιώθηκε. Η λύση των τριών τελικά μνημονίων, απέφερε φοβερές οικονομικές ζημίες και στην Ελλάδα και στους καταχρεωμένους πολίτες της που κλήθηκαν να εξοφλήσουν τα χρέη της χώρας τους. Και όλα αυτά με το ελληνικό χρέος να παραμένει πάντα στα 320 δισ. ευρώ, βρόγχος στον λαιμό της.
Η ιδέα της διαγραφής χρεών ως αναγκαία λύση επιστρέφει τώρα μέσω Ντράγκι. Ο πρώην διοικητής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας θεωρεί πως η μετά κορωνοϊό ανάκαμψη στην Ευρώπη θα γίνει πολύ ευκολότερα και με πολύ χαμηλότερο κόστος, αν υπάρξει εκτεταμένη διαγραφή χρεών των ΙΔΙΩΤΩΝ.
Και ένας μπακάλης της δεκαετίας του ΄60 που κράταγε δεφτέρι για τα βερεσέδια ξέρει ότι ο Ντράγκι έχει δίκιο και να γιατί: Η κυβέρνηση μεταθέτει υποχρεώσεις σε φόρους, εισφορές και δόσεις για το Φθινόπωρο.
Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι το Φθινόπωρο με ελεγχόμενο κορωνοϊό επιστρέφουμε στην κανονικότητα. Πώς θα πληρώνονται οι υποχρεώσεις που έχουν μετατεθεί, μαζί με τα τρέχοντα σε μια αγορά που θα κινείται διστακτικά και σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από την προ κορωνοϊού περίοδο; (που και τότε με δυσκολία πλήρωνες).
Οι μεταθέσεις υποχρεώσεων δεν είναι λύση. Δεν αποτρέπει την ασφυξία και την υπερχρέωση. Όταν λοιπόν επιστρέψει η κανονικότητα, η κυβέρνηση οφείλει να κάνει δυο κινήσεις. Να δώσει χρήματα προς κάθε κατεύθυνση, ώστε να ξεκινήσει η παραγωγή και η κατανάλωση, και να διαγράψει εκτεταμένα χρέη, ώστε η επανεκκίνηση της οικονομίας να γίνει χωρίς βαρίδια
