Καθαρές κουβέντες
Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος, 05-02-2026. antonakosantonis@gmail.com http://www.antonakos.edu.gr
”Με δεδομένο λοιπόν ότι η βούληση σύσσωμης της αντιπολίτευσης είναι να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές τον προσεχή Μάρτιο, είναι σίγουρο ότι από το Σεπτέμβριο θα μπούμε στην τελική ευθεία της προεκλογικής περιόδου, η οποία, αν λάβουμε υπ’ όψιν και τα χαρακτηριστικά της κοινοβουλευτικής περιόδου που πέρασε, θα είναι ιδιαίτερα σφοδρή και καταστροφική για την οικονομία και τη χώρα. Αν μάλιστα αναγνώσουμε και το μήνυμα των Ευρωεκλογών στα δύο κόμματα εξουσίας, δεν έχουμε κανένα λόγο να είμαστε αισιόδοξοι. Υπό το πρίσμα λοιπόν αυτών των δεδομένων και με την οικονομία να απαιτεί άμεσες ριζικές αποφάσεις, οι εκλογές πρέπει να γίνουν όσο το δυνατόν συντομότερα και σε κάθε περίπτωση όχι πέραν της 13ης Σεπτεμβρίου.” (13η Σεπτέμβριου., 16/7/2009)
Επειδή οι ”καθαρές κουβέντες” κάνουν τους καλούς φίλους να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα. Όταν έγραφα το άρθρο με τίτλο 13η Σεπτεμβρίου, με το οποίο τόνιζα την ανάγκη να γίνουν άμεσα εκλογές, η κυβέρνηση Καραμανλή είχε ακόμα 26 μήνες θητεία και εγώ ήμουν Διευθύνων Σύμβουλος στο Ε.Ι.Ν.. Αυτό δεν με εμπόδισε να εκφράσω δημόσια την άποψη ότι το συμφέρον της χώρας, της κοινωνίας και η οικονομία επέβαλαν την άμεση διεξαγωγή νέων εκλογών. Όχι πέραν της 13ης Σεπτεμβρίου του 2009. Φυσικά δεν είχα καμία πρόθεση να υπονομεύσω την κυβέρνηση της Ν.Δ. ούτε τον Πρωθυπουργό. Ο ρεαλισμός, όμως, και η πραγματικότητα επέβαλαν να γίνουν εκλογές, όπως και έγιναν τελικά(4/10/2009). Εννοείται ότι και ο Καραμανλής, τότε, τις προκήρυξε –προαναγγέλλοντας μάλιστα δυσάρεστα αλλά αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση του κινδύνου από την παγκόσμια οικονομική κρίση- προτάσσοντας τα γενικότερα εθνικά και κοινωνικά συμφέροντα έναντι της δικής του μακροημέρευσης στην εξουσία.
Την ακριβώς επόμενη μέρα -από το άρθρο με τίτλο 13η Σεπτέμβριου.– επανήλθα με νέο άρθρο (Το διακύβευμα των εκλογών., 17/07/2009) στο οποίο, αναφερόμενος στην ανεύθυνη και ανερμάτιστη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, τόνιζα: ”Είναι δυνατόν να ακούγεται, από αναμφισβήτητα ικανούς και υπεύθυνους πολιτικούς, η υπόσχεση για 5% στην εκπαίδευση (συνέδριο Ο.Λ.Μ.Ε.) έστω και στο τέλος της τετραετίας, και να πιστεύει κόμμα εξουσίας ότι υπάρχει έστω και ένας σοβαρός πολίτης, που βιώνοντας την παρούσα κρίση και διακρίνοντας τα πραγματικά στοιχεία πίσω από την διαρκή καταστροφολογία των Μ.Μ.Ε., που να πιστεύει ότι πρόκειται να υλοποιηθεί έστω και κατ’ ελάχιστο αυτή η δέσμευση; Όταν τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν μπει στο βαθύ κόκκινο και πολλά εξ αυτών έχουν αδυναμία καταβολής συντάξεων, μερισμάτων και αποζημιώσεων ή όταν το Δημόσιο έχει κηρύξει στάση πληρωμών, καθυστερώντας να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του πάνω από έναν χρόνο, μπορεί να τελεσφορήσει μια τέτοια δέσμευση;”. Τέλος κατέληγα θέτοντας ”Το διακύβευμα των εκλογών.”, για την αντιμετώπιση ορισμένων εκ των παθογενειών, επί τάπητος.
Συγκεκριμένα τόνιζα ότι: ”Δεσμεύσεις, όπως η συνταγματική ρύθμιση του σταθερού χρόνου των ανά τετραετία εκλογών, το ασυμβίβαστο μεταξύ της βουλευτικής και της υπουργικής ιδιότητας, η σταθεροποίηση του εκλογικού συστήματος στον τομέα της λειτουργίας του πολιτεύματος, η αποκατάσταση της ουσιαστικής λειτουργίας του κράτους και της δημόσιας διοίκησης με τη θέσπιση μόνιμης ιεραρχίας μέχρι και το βαθμό του εκτελεστικού Γενικού Γραμματέα, η απελευθέρωση της εκπαίδευσης, για να μπορέσει να αναπτύξει τις δημιουργικές της δυνατότητες και τέλος η λήψη ριζικών μέτρων για την οικονομία, θα σημάνουν την οριστική αναστροφή της σημερινής κατάστασης με την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων της. Όλα αυτά θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν ένα νέο πολιτικό λόγο, υπεύθυνο και γι’ αυτό ελπιδοφόρο, ένα λόγο ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει το διακύβευμα των εκλογών και να σηματοδοτήσει μια νέα εποχή στην πολιτική ζωή του τόπου μας”! Όχι μόνον δεν έχει γίνει τίποτε από αυτά στα χρόνια που μεσολάβησαν, παρά την χρεωκοπία, αλλά είναι εμφανή τα σημάδια της διεύρυνσης και της εμπέδωσης ενός συστήματος που περιθωριοποιεί τους πολίτες και ευτελίζει την ουσία του Δημοκρατικού πολιτεύματος. Όσοι φίλοι, λοιπόν, εξανίστανται με κάποιες τοποθετήσεις μου, ας κατανοήσουν ότι παραμένω αυτό που ήμουν πάντα. Ενεργός και Μαχόμενος Πολίτης όχι Άκριτος και Άκαπνος Οπαδός.
