Η άλλη όψη…
Μια χώρα με ασθενοφόρα, αλλά χωρίς προσωπικό
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ξαφνικά η Ελλάδα έζησε ένα σερί θανάτων πεζών από τροχαία μέσα στις πόλεις. Μέσα σε ένα μόνο μηνα 57 νεκροί από τροχαία (ίδιος αριθμός με τα Τέμπη αλλά ποιος εναντιώνεται σε αυτό;)
Με τους θανάτους πεζών, συνειδητοποιήσαμε ότι οδηγοί και πεζοί δεν υπολογίζουν τους κανόνες ενώ φυσικά δεν υπάρχει αστυνόμευση.
Για παράδειγμα, στο κέντρο της Αθήνας κυκλοφορούν εκατοντάδες αστυνομικοί που όμως δεν ελέγχουν κανέναν. Είναι εκεί για να αντιμετωπίσουν τις γνωστές ομάδες δήθεν αναρχικών όταν εξορμούν για να τα σπάσουν.
Τώρα ζούμε ένα δεύτερο σερί θανάτων από την αδυναμία να σπεύσουν ασθενοφόρα σε επείγοντα περιστατικά. Άνθρωποι πεθαίνουν αβοήθητοι. Το πρόβλημα έγινε και θέμα πολιτικής αντιπαράθεσης αλλά και εδώ περισσεύει η υποκρισία: ευθύνονται όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν. Γιατί;
Γιατί το πρόβλημα δεν το έλυσε ποτέ κανείς αν και είναι πανελλαδικό. Και δεν είναι άλλο από τη μεγάλη έλλειψη προσωπικού. Η τελευταία προκήρυξη για μόνιμο προσωπικό διασωστών έγινε το 2014 με τις 196 μόλις μόνιμες προσλήψεις να γίνονται το 2016. Στο μεταξύ από τότε έως και σήμερα έχουν αποχωρήσει από τον οργανισμό λόγω συνταξιοδότησης, τουλάχιστον 500 εργαζόμενοι.
Τι συμβαίνει λοιπόν; Ενώ υπάρχουν ολοκαίνουργια ασθενοφόρα, συνήθως από δωρεές φορέων και χορηγών, δεν υπάρχουν οδηγοί και βοηθητικό προσωπικό. (Εδώ παρατηρήθηκε το εξής φαινόμενο. Μέσα στην πανδημία έγινε διαγωνισμός για 1.200 προσλήψεις αλλά εμφανίστηκαν μόνο 700).
Υπάρχουν βέβαια και ασθενοφόρα που είναι επί μήνες στα συνεργεία αλλά το πρόβλημα είναι το προσωπικό. Η απελθούσα κυβέρνηση έχει έτοιμο διαγωνισμό για προσλήψεις και θα τον κάνει αμέσως όταν αναλάβει, όμως είμαστε πια μέσα στο καλοκαίρι με εκατομμύρια τουρίστες κυρίως στα νησιά που έχουν από ένα… ασθενοφόρο! Έχουμε αργήσει 10 χρόνια!
