Για το νέο φορέα του δημοκρατικού σοσιαλισμού
Ηγεσία απαλλαγμένη από τις αμαρτίες του παλιού πολιτικού πολιτικού συστήματος
του Στέλιου Μπουφίδη*
«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ΠΑΣΟΚ του 21ου αιώνα» υποστηρίζαμε σε προηγούμενο άρθρο μας, συγκρίνοντας τις ομοιότητες των δύο κομμάτων τις πενταετίες 2012-2017 και 1977-1982. Επιβεβαιώναμε δε την άποψη μας από το γεγονός ότι στο ΣΥΡΙΖΑ «μετακόμισε» το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων που εγκατέλειψε το ΠΑΣΟΚ αλλά και του στελεχικού του δυναμικού. Με δυο λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, με τις όποιες ιδιομορφίες του, εκφράζει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου της κεντροαριστεράς στη χώρα μας. Αυτό επιδιώκει να ανατρέψει με τη δημιουργία του ο νέος φορέας που στοχεύει στην εκπροσώπηση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα. Το εγχείρημα, εκτός από τον κόσμο του χώρου, ενδιαφέρει έντονα και τους δύο μονομάχους της πολιτικής σκηνής, τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία, οι οποίοι ευελπιστούν στη δημιουργία ενός μικρής δυναμικότητας κόμματος, έτσι ώστε να μην εμποδιστεί η πόλωση που και οι δύο καλλιεργούν ποντάροντας στην μεγιστοποίηση των ποσοστών τους, αλλά και να ‘αξιοποιήσουν’ το νέο κόμμα ως τον μικρό σύμμαχο στα μελλοντικά τους κυβερνητικά σχέδια. Δεν είναι τυχαία άλλωστε μια σειρά δημοσιευμάτων σε έντυπα που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, με τα οποία επιδιώκεται η αποδόμηση εκείνων από τους υποψήφιους ηγέτες του νέου φορέα που διαθέτουν τα φόντα να συμβάλουν στη δυναμική του παρουσία και στη μέγιστη απήχηση και αποδοχή του.
Το αν θα καταφέρει ο νέος φορέας να εξελιχθεί στον κυριότερο εκφραστή του κόσμου της κεντροαριστεράς και του δημοκρατικού σοσιαλισμού ή θα περιοριστεί σε ρόλο μπαλαντέρ του πολιτικού συστήματος εξαρτάται από την πολιτική διορατικότητα, την ‘μεγαλοκαρδία’, τον περιορισμό των εγωισμών, την επαφή με την πραγματικότητα, τις ιδεολογικές αρχές και την πολιτική αυτονομία αυτών που επιδιώκουν να τον συγκροτήσουν. Ένα κόμμα με αυτόνομη παρουσία, προοδευτικό προσανατολισμό, με ένα πραγματοποιήσιμο πρόγραμμα, χωρίς ετεροπροσδιορισμούς και παλαντζαρίσματα, εκπροσωπούμενο από έναν ηγέτη που δεν χρεώνεται τα αρνητικά του παρελθόντος, θα έχει τη δυνατότητα να πείσει το μεγαλύτερο μέρος αυτών που εγκατέλειψαν το χώρο αλλά και τους νέους που τα ‘κόλπα’ του πολιτικού συστήματος τους κρατούν μακριά από την πολιτική δράση και να αναδειχθεί σε κυρίαρχη πολιτική δύναμη.
Ας δούμε λίγο τα χαρακτηριστικά του κόσμου που καλείται να επαναφέρει στις τάξεις του ο νέος φορέας.
Οι ψηφοφόροι που εγκατέλειψαν από το 2012 και μετά το ΠΑΣΟΚ και οι περισσότεροι εξ αυτών «μετακόμισαν» στον ΣΥΡΙΖΑ το έκαναν γιατί θεώρησαν τους ηγέτες του υπεύθυνους για την κρίση και για τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν με την εμφάνιση της. Έτσι κάθε φορά που τους ακούν κλείνουν τα αυτιά τους ή αρχίζουν τα …γαλλικά. Ας θυμηθούμε τι έγινε με το δημοψήφισμα του 2015. Όταν προκηρύχθηκε οι δημοσκοπήσεις έκριναν αμφίρροπη τη μάχη, 50-50. Μέσα στο 15νθήμερο μέχρι τη διεξαγωγή του βγήκαν μια σειρά παράγοντες με ρόλο στο πολιτικό σύστημα και έκαναν δηλώσεις υπέρ του ναι. (Σημίτης, Καραμανλής, Βενιζέλος, Λαλιώτης, Παπανδρέου, Σαμαράς,…). Έ λοιπόν, μετά από κάθε δήλωση το ποσοστό του όχι ανέβαινε για να ξεπεράσει σε δυο εβδομάδες το 60%.
Δεν υποστηρίζω, βέβαια, πως όλοι αυτοί έχουν την ευθύνη ή την έχουν στον ίδιο βαθμό για την κατάντια της χώρας. Όμως ο κόσμος δεν μπαίνει (δεν μπορεί να μπει) σε λεπτομέρειες και έχοντας τους εντάξει στο παλιό πολιτικό σύστημα τους χρεώνει τα παθήματα του. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του κόσμου νοιώθει διαψευσμένο και από τη σημερινή κυβέρνηση, βλέποντας την κατάσταση του να μην καλυτερεύει ή και να χειροτερεύει. Σκέφτεται να εγκαταλείψει το ΣΥΡΙΖΑ αλλά αναρωτιέται για να πάω που;. Κοιτάζει πίσω, βλέπει τις γνωστές φιγούρες που τις έχει συνδέσει με τα αίτια της κρίσης και λέει: άσε, ας δώσουμε μια ευκαιρία ακόμη στο παιδί. Μαθαίνει και είναι τίμιο, εξ’ άλλου.
Για αυτό πιστεύω ότι η ηγεσία του νέου κόμματος, για να είναι πειστική και αποτελεσματική, πρέπει να αποτελείται από νέα (όχι αποκλειστικά στην ηλικία) και άφθαρτα άτομα. Άτομα που να μην τα συνδέει τίποτα με το παλιό πολιτικό σύστημα και τα … κατορθώματά του. Όλοι οι άλλοι που επιθυμούν ειλικρινά να συμβάλουν στην επιτυχία του φορέα μπορούν να περιοριστούν σε ένα μη πρωταγωνιστικό ρόλο, αξιοποιώντας την πλούσια πείρα τους.
*Δημοσιογράφος- Μαθηματικός
