Πολιτική εξαθλίωση και χονδροειδής υποτίμηση της νοημοσύνης του Δημοκρατικού κόσμου.
Η καπηλεία του Αν.Παπανδρέου από τον Αλ. Τσίπρα.
Γράφει ο Ζήσης Μητλιάγκας,Φιλόλογος
Με αφορμή την ιστορική επέτειο της 3ης του Σεπτέμβρη του 1974 ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας επεχείρησε να εξομοιώσει τον ίδιο και την παράταξή του με τον ιστορικό ηγέτη της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης, τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου.
Είναι πρόκληση για την ιστορική μας μνήμη, χονδρή υποτίμηση της νοημοσύνης μας και εξαθλίωση της πολιτικής έκφρασης το να προσπαθεί να ταυτιστεί και να καπηλευτεί τον Ανδρέα Παπανδρέου αυτός και η παράταξή του που συνεργάζονται με τον ακροδεξιό εθνικιστή Καμμένο και μ΄ αυτούς που προσπαθούσαν να παρουσιάσουν τον Ανδρέα Παπανδρέου ως ηγέτη της 17 Νοέμβρη.
Αυτός που συγκαλύπτει απροκάλυπτα πλέον τον ολετήρα (καταστροφέα) της Εθνικής Οικονομίας, με τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα, τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.
Αυτός που ξεδιάντροπα και αδιάντροπα προέτρεπε τους πολίτες να μην πληρώνουν τις νόμιμες υποχρεώσεις τους (κίνημα δεν πληρώνω) με σκοπό να βουλιάξει η χώρα προκειμένου να γίνει αυτός πρωθυπουργός.
Την στιγμή μάλιστα που όλα αυτά που κατέκρινε, επιβάλλει στους πολίτες να τα πληρώνουν στο πολλαπλάσιο! Αυτός και το Σταλινικό παρασκήνιο της Κουμουνδούρου λένε τα πιο χοντρά ψέματα, όσα δεν είπε κανείς πρωθυπουργός στην νεώτερη Ελλάδα και εξαθλιώνει την πολιτική αντιπαράθεση χρησιμοποιώντας εγκάθετους υποστηρικτές του και τα κρατικά Μ.Μ.Ε που τα πληρώνουμε όλοι! Η δε περιφρόνηση προς τον πολίτη έχει ξεπεράσει κάθε όριο και κάθε μέτρο, μια που δεν καταδέχονται να δώσουν έστω και μια εξήγηση για τις ολέθριες, για τον τόπο, κωλοτούμπες.
Ο στόχος βέβαια είναι εμφανέστατος, καπηλευόμενοι υψηλά ιδανικά της αριστεράς που οι ίδιοι τα ατίμασαν και σύμβολα των προοδευτικών δημοκρατικών χώρων, στοχεύουν αδίστακτα να παγιδεύσουν για άλλη μία φορά τους ευκολόπιστους, καλόβουλους αλλά και αφελείς, πολλές φορές, εραστές αυτού του πανανθρώπινου και δημοκρατικού οράματος. Πιστεύω ότι τώρα πλέον δε θα περάσει η σταλινικής υφής προπαγάνδα τους. Και δεν είναι τόσο η ανασύσταση του δημοκρατικού χώρου και η πολιτική ανασυγκρότηση, όσο πονάει η πορεία της χώρας μας και η ζωή χιλιοπροδομένων και εύπιστων Ελλήνων.
Αν το καταφέρουν και πάλι ας σκεφτούμε ο καθένας τις ευθύνες μας απέναντι τον τόπο, την ιστορία του αλλά και για το μέλλον των παιδιών μας.
Υ.Γ: Όσο για τον υπουργό Κουρουπλή, την προσωποποίηση της προδοσίας και της αγνωμοσύνης, ας μην νοιάζεται για τον πολιτικό χώρο που πρόδωσε και ας μας εξηγήσει την άθλια συνεργασία του με την εθνικιστική ακροδεξιά και με αυτούς που βούλιαξαν την εθνική μας οικονομία (2004-2009).
Ο Θουκυδίδης λέει : «Αρχή αίτιον πάντων των δεινών», αλλά που να χαμπαρίζει απ’ αυτά το αγράμματο επιτελείο της κυβέρνησης, από τον κορυφαίο αξιωματούχο μέχρι τον έσχατο.
