Η άλλη όψη…
Πολιτικοί, αποκομμένοι από την Ελλάδα των αξιών
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Κάθε άνθρωπος είναι η διαδρομή του. Από αυτήν έχει καθοριστεί η συγκρότησή του. Στην πορεία του έχει αποφασίσει “τι κρατά και τι πετά”. Αυτή η απόφαση περιγράφεται με μια λέξη: Συγκρότηση.
Μέσα από την οικογένεια, το Σχολείο, τα χιλιάδες καθημερινά ερεθίσματα, κάθε άνθρωπος με έναν αόρατο και αδιευκρίνιστο τρόπο αποφασίζει την πορεία του. Τι διαδραματίζει ρόλο σε αυτή την πορεία; Ο πλούτος από το παρελθόν.
Κάθε ένας από εμάς θέλει δεν θέλει, “ακουμπά” στην ανθρώπινη διαδρομή 2500 χρόνων. Από τον Πλάτωνα που έβαλε τους όρους ακόμα και για την σημερινή κοινωνία, μέχρι την σύγχρονη φιλοσοφική σκέψη, που συνεχώς εξελίσσεται, ανοίχτηκαν οι δρόμοι που κάθε ένας από εμάς μπορεί να διαλέξει. Αυτή είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα, έστω και αν είναι ελάχιστοι την συνειδητοποιούν..
Με βάση τα παραπάνω, παρακολουθώντας κανείς την τελευταία συζήτηση στη Βουλή με θέμα την πώληση όπλων στη Σαουδική Αραβία, αντιλαμβάνεται το πρόβλημα της χώρας. Η καφενόβια θλιβερή συζήτηση που ήταν κενή νοημάτων, μηδενικού περιεχομένου και διεκπεραιωνόταν με άναρθρες κραυγές, ύβρεις και απίστευτους χαρακτηρισμούς αποδεικνύει ότι η σημερινή ελληνική κοινωνία έχει αποκοπεί πλήρως από ηθικές και αξιακές της βάσεις.
Οι άνθρωποι που είναι μέσα στην Βουλή και υποδύονται τους πολιτικούς, έχουν αποκοπεί εντελώς από την Ελλάδα των αξιών και του μεγάλου πνευματικού της πλούτου. Όχι μόνο τον αγνοούν, αλλά επιστρατεύουν την αμορφωσιά τους και την πνευματική τους ανεπάρκεια, έναν σκοταδισμό χωρίς αρχή και τέλος, για να διεκπεραιώσουν, υποτίθεται τα “καθήκοντά” τους.
Εντελώς αποκομμένοι από τον πλούτο του παρελθόντος, οι άνθρωποι στη Βουλή – οι πολιτικοί -εύκολα ψεύδονται, αλληλοϋβρίζονται, έχουν μεταφέρει το ελεεινό πεζοδρόμιο στην ελληνική κοινωνία. Οι άνθρωπο αυτοί που υποδύονται τους πολιτικούς, δηλητηριάζουν με έναν πρόστυχο και κατάπτυστο τρόπο τον κοινό νου, την ανθρώπινη σκέψη..
Όλους αυτούς ωστόσο, δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις. Στη δική τους διαδρομή, όταν κρινόταν τι έπρεπε “να πάρουν και τι αν αφήσουν”, επέλεξαν να είναι ακριβώς αυτό που βλέπουμε: Αμόρφωτοι, άξεστοι, ασήμαντοι. Δεν έγιναν σήμερα αναλαμβάνοντας θέσεις εξουσίας. Πάντοτε ήσαν έτσι.
