Η άλλη όψη…
Δεν υπάρχουν ολιγάρχες. Μόνο ο Πούτιν
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Όλοι οι λεγόμενοι Ρώσοι ολιγάρχες απέκτησαν τεράστιες ιδιωτικές περιουσίες επειδή ο Πούτιν τους έδωσε να διαχειριστούν τις κρατικές εταιρείες. Ο κρατικός πλούτος της Ρωσίας διαμοιράστηκε σε 200 συγκεκριμένους ανθρώπους με αντάλλαγμα την οικονομική ενίσχυση κάθε κίνησης του δικτάτορα, την διείσδυση στη Δύση (αγόραζαν ακόμα και βρετανικές ομάδες) και την τυφλή υποταγή στο πρόσωπό του.
Κανείς από αυτούς δεν είναι αυτοδημιούργητος. Στην ουσία διαχειρίζονται χρήματα του Πούτιν (σε αυτόν ανήκει όλος ο πλούτος της Ρωσίας) γι΄ αυτό και οι σε βάρος τους κυρώσεις από την Δύση.
Τα παραπάνω εξηγούν γιατί κανένας ολιγάρχης δεν μπορεί να πει στον Πούτιν “έχασα το 80% της περιουσίας μου με αυτά που κάνεις”. Η απάντησή του θα είναι: “Ποιας περιουσίας σου; Αυτής που σου έδωσα εγώ;”.
Μέσα από αυτή την διανομή του κρατικού πλούτου ο Πούτιν πέτυχε να σκλαβώσει όλη την Ρωσία. Γιατί τελικά είναι αυτός που ελέγχει μέχρι και το τελευταίο ρούβλι σε κράτος και ολιγάρχες. Παράλληλα, έχει “δέσει” την εξουσία του μέσα από ένα φοβικό σύμπλεγμα προστασίας του και ελέγχου που ξεπερνά κάθε φαντασία.
Ο Πούτιν έχει δοκιμαστές των φαγητών του για να μην δηλητηριαστεί. Όπου εμφανίζεται έχει προηγηθεί ακόμη και ηλεκτρονική παρέμβαση ώστε να μην σκάσει μια τηλεκατευθυνόμενη βόμβα. Έχει και σωσίες που εμφανίζονται από μακριά για να δείξουν ότι δήθεν είναι εκεί.
Η Ρωσική κοινωνία παρακολουθείται στενά και όσοι διαφωνούν συλλαμβάνονται. Ακόμα και για ένα σχόλιο στο Διαδίκτυο φυλακίζονται άνθρωποι. Η εξουσία του δικτάτορα είναι μυθική και την περιγράφει η ανυπαρξία αντιπολίτευσης και ο τρόμος σε κάθε σκεπτόμενο Ρώσο.
Ωστόσο, ο Πούτιν τα έχει βάλει με .όλους μας. Και η ανθρώπινη ιστορία το έχει δείξει ξεκάθαρα: Κανείς δεν μπορεί να τους κερδίσει όλους. Εμείς που δεν μπορούμε να πληρώσουμε το ρεύμα. ή να βάλουμε βενζίνη στο αυτοκίνητο, τον Πούτιν πληρώνουμε. Οι επιπτώσεις στην ελληνική και κάθε άλλη οικονομία από την εισβολή, τους απλούς πολίτες δεκάδων χωρών τιμωρούν.
Και εδώ είναι το τελικό ξεκαθάρισμα. Σε κάθε Δημοκρατία ο κακός και επικίνδυνος ηγέτης απομακρύνεται μέσω της κάλπης. Στις δικτατορίες τύπου Πούτιν, Μαδούρο κ.α. οι λαοί είναι υπό διωγμόν και μοιάζει να μην μπορούν να κάνουν τίποτε. Πολλές φορές δίνουν και τις ζωές τους, όπως οι αθώοι Ρώσοι στρατιώτες στην Ουκρανία. Στον 21ο αιώνα στη Γη υπάρχουν ακόμη δικτάτορες…
