Η άλλη όψη…
Αν δεν διαβάζεις, πώς θα ξέρεις να μιλάς;
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ο δισεκατομμυριούχος Μπιλ Γκέιτς ρωτήθηκε ποιες συμβουλές θα έδινε σε ένα νεαρό άτομο που θέλει να «κάνει θετικό αντίκτυπο» στον κόσμο. Να τον αλλάξει. “Το ιδανικό είναι να διαβάζεις πολύ και εκεί να βρεις μια δεξιότητα που να απολαμβάνεις η οποία μπορεί να έχει αντίκτυπο στην κοινωνία”, απάντησε.
Ο Γκέιτς διαβάζει 50 βιβλία κάθε χρόνο και συχνά παίρνει μαζί του μια τσάντα με βιβλία στις διακοπές του. Μάλιστα, κρατάει σημειώσεις ενώ διαβάζει, μερικές φορές γράφοντας στο περιθώριο των βιβλίων του, γεγονός που τον βοηθά να θυμάται καλύτερα και να ασχολείται με αυτό που διαβάζει.
Τι είναι λοιπόν το βιβλίο; Πολλοί νομίζουν ότι είναι μια απόλαυση. Αντί να δεις μια ταινία διάβασε ένα αστυνομικό, ή ένα συναισθηματικό μυθιστόρημα. Όμως το βιβλίο προσφέρει κάτι φοβερά περισσότερο. Σε μαθαίνει την ίδια τη γλώσσα που μιλάς.
Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος μας γράφει σχετικά: “Η αδυναμία στην κατανόηση κειμένου σημαίνει αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας. Αδυναμία διαλόγου. Όταν δεν μπορείς να κατανοήσεις ένα κείμενο, πώς να κατανοήσεις τον συνομιλητή σου, σε ότι σου λέει;
Για να αποκτήσεις την ικανότητα να κατανοείς ένα κείμενο, ακόμη και το πιο απλό, πρέπει να αποκτήσεις την ικανότητα να διαβάζεις. Κοινώς να γίνεις αναγνώστης. Και αναγνώστης γίνεσαι μόνον όταν έρθεις σε επαφή με τη λογοτεχνία, ήτοι την τέχνη του λόγου. Αυτή σού αποκαλύπτει τους τρόπους με τους οποίους αναπτύσσεται ο συλλογισμός, αυτή σου δείχνει τις εκφραστικές δυνατότητες της γλώσσας σου”.
Τα παραπάνω εξηγούν και γιατί τα Σχολεία έχουν γίνει ορμητήρια συμμοριών δεκαπεντάχρονων. Δεν διδάσκουμε στα παιδιά μας λογοτεχνία. Πώς να κατανοήσουν τα σπουδαία νοήματα των λέξεων; Πώς να παρασυρθούν από τις μεγάλες αξίες που περιγράφονται στα λογοτεχνικά αριστουργήματα; Αντί να είναι οι αρετές το επιδιωκόμενο, έχουμε απλά παιδιά που θεωρούν πιο σημαντικό να κλέβουν και να τρομοκρατούν. Που είναι το Σχολείο; Πουθενά.
