Η άλλη όψη…
Περί της διπλωματικής μάχης που δίνει η Ελλάδα στο λεγόμενο «Μακεδονικό»
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ολόκληρη η διπλωματική μάχη που δίνει η Ελλάδα στο λεγόμενο “Μακεδονικό”, περιορίζεται σε μια και μόνο μια παράμετρο: Η λέξη Μακεδονία να είναι αποκλειστικά για όλους και για πάντα ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟΣ προσδιορισμός και σε καμία περίπτωση ΕΘΝΙΚΟΣ.
Η ιστορία μας λέει ότι ουδέποτε υπήρξε Μακεδονικό Έθνος, όπως δεν υπήρξε έθνος Αθηναίων, Θηβαίων, Θεσσαλών, Αρκάδων, Αχαιών κ.ο.κ. Όλα τα παραπάνω – μαζί αυτό της Μακεδονίας – ήσαν μόνον γεωγραφικοί προσδιορισμοί.
Η Μακεδονία λοιπόν που όπως είπαμε ποτέ δεν ήταν έθνος, ήταν μόνον μια περιοχή που αυξομειωνόταν από την Αδριατική μέχρι και την Ανατολική Θράκη, ανάλογα με τις ιστορικές εξελίξεις κάθε εποχής. Στην έκταση που καταλάμβανε η Μακεδονία ως τόπος, υπήρχαν Έλληνες αλλά κατά καιρούς υπήρχαν και Σλάβοι και Βούλγαροι κ.α.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι οι Σκοπιανοί μιλούν για ΕΘΝΟΣ Μακεδόνων. Στο Σύνταγμα της χώρας τους, αναφέρεται, ρητώς μάλιστα, ότι η “Μακεδονία” τους οφείλει να συμπαρίσταται σε κάθε Μακεδονική μειονότητα εκτός συνόρων. Επιπλέον με χάρτες εμφανίζουν το “έθνος” των Μακεδόνων, να πρέπει να φτάσει μέχρι την Λάρισα. Στα σχολεία τους διδάσκουν ότι είναι Μακεδόνες και απευθείας απόγονοι των Μακεδόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που όπως είπαμε ποτέ δεν ήσαν εθνότητα…
Το τι έχει συμβεί ώστε να μιλάμε ψευδώς για έθνος Μακεδόνων είναι γνωστό: Το 1933 η Σοβιετική Ένωση το εμφάνισε για πρώτη φορά στα χαρτιά της ως Μακεδονία την Vardarska, όπως ονομαζόταν η περιοχή των Σκοπίων από τους ίδιους.
Το 1943 ο Τίτο το έκανε πράξη βαφτίζοντας επίσημα την περιοχή σε Μακεδονία, έχοντας στο νου του ότι έτσι δημιουργεί έναν μοχλό πίεσης για την Ελλάδα.
Οι ίδιοι οι Σκοπιανοί δεν το πήραν ποτέ σοβαρά – ξέρουν την καταγωγή τους – έως ότου ήρθε στην εξουσία ο Γκρουέφσκι. Ο άνθρωπος αυτός θέλοντας να ομογενοποιήσει τον λαό του βρήκε καλή ιδέα να τους βαφτίσει όλους Μακεδόνες, στήνοντας αγάλματα, αλλάζοντας τα σχολικά βιβλία και ξεκινώντας εκστρατείες αλυτρωτισμού.
Οι ισχυρές μειονότητες των Αλβανών δεν πείσθηκαν από τον Γκρουέφσκι φυσικά, ούτε οι Σλάβοι, ωστόσο οι νέες γενιές το αποδέχθηκαν αφού δεν γνώρισαν τίποτε άλλο στις ζωές τους. Και το να είσαι απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι μια καλή σκέψη.
Το ερώτημα τώρα: Θα τολμήσει η κυβέρνηση να δώσει το όνομα “Μακεδονία” χωρίς να έχει εξασφαλίσει ότι τα Σκόπια θα αλλάξουν το Σύνταγμά τους, θα δηλώσουν δημόσια ότι έθνος Μακεδόνων ουδέποτε υπήρξε και πως η σύνθετη ονομασία τους έχει να κάνει μόνο με γεωγραφικό προσδιορισμό;
Αν δεν γίνουν τα παραπάνω, τότε θα έχουμε συνυπογράψει το έγκλημα της Σοβιετικής Ένωσης, του Τίτο και του Γκρουέφσκι αναγνωρίζοντας μια εθνότητα που ποτέ δεν υπήρξε, τοποθετώντας μάλιστα ως ιστορικό πρόσωπο αυτής τον Έλληνα Μέγα Αλέξανδρο.
Στο μέλλον τίποτε δεν θα εμποδίζει φυσικά έναν επόμενο Γκρουέφσκι να διεκδικεί ότι και ο προηγούμενος…
(Υ.Γ. Η Δύση δεν αντιλαμβάνεται γιατί μια χώρα, μία πόλη ή μια επιχείρηση να μην ονομάζεται όπως θέλει. Μόνο στις ΗΠΑ υπάρχουν μερικές δεκάδες Αθήνες…).
