Η άλλη όψη…
Ο βοσκός των Ιμίων
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Θα είδατε φαντάζομαι τις προσβλητικές εικόνες στα Ίμια: Ο υπουργός να μην μπορεί να ανέβει στη νησίδα, εμποδιζόμενος από τουρκικά πλοία και.. ελικόπτερα! Αυτός να πετά στα νερά ένα στεφάνι για τα θύματα του 1996 και να αποχωρεί.
Πίσω από αυτή την επικίνδυνη και αδιανόητη κατάσταση – δεν μπορούμε να βάλουμε πόδι στην βραχονησίδα, ούτε να αναγείρουμε εκεί ένα μνημείο – υπάρχουν συγκλονιστικές αλήθειες.
Πριν λίγα χρόνια στην βραχονησίδα Ίμια υπήρχε ένας βοσκός ονόματι Αντώνης Βεζυρόπουλος. Με χρηματοδότηση του Δήμου Καλύμνου (επί δημαρχίας Διακομιχάλη) ο βοσκός αυτός που έμενε στην Ψέριμο, πήγαινε κάθε μέρα στα Ίμια μεταφέροντας νερό και τροφή σε ένα μικρό κοπάδι από 40 – 50 κατσίκια. Το ποσό που έπαιρνε από τον Δήμο ο βοσκός, ήταν μόλις 500 ευρώ το μήνα, δηλαδή τα έξοδά του.
Τι είχε πετύχει ο δήμαρχος Διακομιχάλης; Να μην μπορεί η Τουρκία να το διεκδικεί, μιας και ΠΑΝΩ στα Ίμια υπήρχε ελληνική δραστηριότητα, υπήρχε ζωή: Κοπάδι ζώων και βοσκός.
Αν υπήρχε σε αυτή την δύσμοιρη χώρα ένα σωστό πολιτικό σύστημα, θα έπρεπε ΟΛΕΣ οι βραχονησίδες του Αιγαίου να έχουν παρόμοια ζωή και στα μεγαλύτερα νησάκια, όπως η Ψέριμος, να δίδονται μεγάλα κίνητρα οικονομικής ανάπτυξης όπως μηδενικό ΦΠΑ, μετεγκατάσταση κατοίκων με άτοκα δάνεια, ΕΣΠΑ κ.α.
Δείτε τώρα γιατί ο βοσκός εγκατέλειψε τα Ίμια, με αποτέλεσμα να πάνε εύκολα στο έρημο νησάκι οι Τούρκοι και να μην μπορεί να πάει εκεί ούτε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Το ελληνικό Δημόσιο δεν ενέκρινε το κονδύλι στον βοσκό και μάλιστα το χρέωσε εντόκως στον δήμαρχου που βρέθηκε να χρωστά πάνω από 50.000 ευρώ,
Το επικίνδυνο πολιτικό σύστημα της χώρας αντί να ενισχύει την ζωή στις βραχονησίδες του Αιγαίου ώστε να μην δίνει δικαιώματα στην Τουρκία, ΤΑ ΕΡΗΜΟΠΟΙΕΙ αδιαφορώντας για την αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα που έχει φτάσει στο σημείο ακόμη και Τούρκοι ψαράδες να αλιεύουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Ντροπή.
