Η άλλη όψη…
Πολιτικοί και Ελληνικός Στρατός
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Όταν υπηρέτησα στην Αεροπορία ήταν θέμα χρόνου να συνειδητοποιήσω την εικονική πραγματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων τουλάχιστον στους εφέδρους. Δεν υπήρξε καμία σοβαρή εκγύμναση των στρατευμένων. Στο πεδίο βολής υπογράφαμε ότι χρησιμοποιούσαμε 15 σφαίρες ενώ μας έδιναν 5-6.
Όταν ανέλαβα αποθηκάριος υποχρεώθηκα σιωπηρώς να υπογράψω ότι παρέλαβα χιλιάδες πράγματα που ποτέ δεν καταμέτρησα, φυσικά έτσι τυφλά παρέδωσα και στον επόμενο. Μέσα στο στρατόπεδο κυκλοφορούσαν ΡΕΟ (φορτηγά) από τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο που έκαιγαν μυθικές ποσότητες καυσίμων.
Η σκουπιδιάρα του στρατοπέδου ήταν ένα φορτηγό χωρίς… ανατροπή: Έπρεπε με φτυάρια να την αδειάζουμε. Τότε η θητεία ήταν δυο χρόνια και όμως: Δεν υπήρχε κανένα ενδιαφέρον ώστε οι έφεδροι να αποκτήσουν στα σοβαρά στρατιωτική εκπαίδευση. Επιπλέον η φράση “εκεί που αρχίζει ο στρατός σταματά η λογική” ήταν απολύτως ακριβής. Υπηρετούσα χωρίς να ασκούμαι για στρατιώτης, αλλά για κάτι σαν αγγαρεία.
Τίποτε δεν έχει αλλάξει από τότε. Το κατάπτυστο πολιτικό – πελατειακό σύστημα της χώρας ξοδεύει μυθικά ποσά για να συντηρεί αχρείαστα στρατόπεδα, να διαθέτει εκατοντάδες στρατηγούς, να είναι και ο Στρατός μέρος της κομματικής επιρροής.
Μέσα από αυτή τη σάπια λογική όπου ακόμα και ο Αρχηγός του ΓΕΕΘΑ είναι του κόμματος,(τον προηγούμενο τον αποστρατεύουμε) δεν περίσσεψε ποτέ μυαλό ώστε να χρηματοδοτηθούν σωστά οι πραγματικοί στρατιώτες μας, να αναδιαρθρωθεί και να εκσυγχρονιστεί εκ βάθρων ολόκληρο το στράτευμα, να ικανοποιούνται απολύτως οι ανάγκες σε ανταλλακτικά και εκπαίδευση.
Θέλετε απόδειξη για όλα αυτά; Μόλις πριν λίγες εβδομάδες οι της κυβέρνησης υπό το βάρος της τουρκικής απειλής αφού πρώτα ρώτησαν τους στρατηγούς, έμαθαν την αληθινή κατάσταση του Στρατού και ΕΝΤΡΟΜΟΙ έσπευσαν να εγκρίνουν 1 δισ. ευρώ μόνο για… ΣΥΝΤΗΡΗΣΕΙΣ. Τι διαπιστώθηκε; Η εγκατάλειψή του σχεδόν σε κάθε επίπεδο.
Τα γράφω όλα αυτά για να πω ότι ο σμηναγός Γιώργος Μπαλταδώρος ήταν ένας σπουδαίος πιλότος που όμως υπηρετούσε την πατρίδα σε συνθήκες που αγνοούμε. Είχε τα ανταλλακτικά που έπρεπε; Πετούσε τις ώρες που έπρεπε;
Είναι μόνο στατιστική ότι έχουμε χάσει σε καιρό ειρήνης σε ατυχήματα 60 αεροσκάφη ( μόνο δυο σε αναχαιτίσεις) και 125 στρατιωτικούς; Μπορεί όλη η Ελλάδα να υποφέρει από το σκληρό κομματικό κράτος και ο Στρατός μας να εξαιρείται;
