Η άλλη όψη…
Ο πρίγκηπας Κάρολος εν Αθήναις
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Είναι μια ακόμη παθογένεια της χώρας να προσπαθεί να αλλάξει την ιστορία της καταργώντας θεσμούς, παραποιώντας τις αλήθειες και επιβάλλοντας τα δικά της πρόσωπα. Για παράδειγμα, αλλάζουμε ονομασίες σε δρόμους και πλατείες ανάλογα με το ποιος κυβερνά κάθε φορά (σε καμία άλλη χώρα δεν το κάνουν).
Κορυφαία επιχείρηση διαστρέβλωσης ήταν η επιχείρηση εξαφάνισης της ιστορίας της Βασιλείας στην Ελλάδα. Σήμερα στην υπόλοιπη Ευρώπη υπάρχουν 12 χώρες που έχουν βασιλικούς Οίκους. Χώρες όπως οι Βρετανία, Δανία, Ολλανδία, Ισπανία, Σουηδία, Νορβηγία, Λουξεμβούργο, Μονακό. σεβάστηκαν την ιστορική τους πορεία και συντήρησαν τον θεσμό αφοπλίζοντας τον φυσικά από κάθε πολιτική επιρροή.
Στην Ελλάδα η Βασιλεία εγκαταστάθηκε το 1832 με τον Όθωνα του Οίκου των Βίττελσμπαχ (ο οποίος έμεινε στην εξουσία 30 χρόνια) και αμέσως μετά ήρθαν οι Γλύξπουργκ που έμειναν μέχρι τον διωγμό τους (1863-1974). Το δημοψήφισμα που κατάργησε τη Βασιλεία συνοδεύτηκε από δημεύσεις των περιουσιών του, που λεηλατήθηκαν αφού σάπισαν μέσα στην εγκατάλειψη. Επιπλέον τους περίμενε και η εξορία, αφού δεν τους έδωσαν ούτε ταυτότητες.
Στην αριστερή μας συνείδηση, όλα τα δεινά του τόπου οφείλοντας στην Βασιλεία και το Κεφάλαιο και όχι στο σαπισμένο πολιτικό σύστημα που μονίμως κρατούσε την χώρα παγιδευμένη πότε στο αστυνομικό κράτος και πότε στο σκληρό κομματικό – πελατειακό.
Τα σκέπτομαι όλα αυτά βλέποντας τον πρίγκηπα Κάρολο να γίνεται δεκτός με χαρά από την αριστερή μας κυβέρνηση, Διαβάζοντας ότι ο πατέρας του Καρόλου, Φίλιππος λογίζεται ως απόγονος της ελληνικής δυναστείας. Και ακούγοντάς τον να μιλά θερμά για την Ελλάδα “που την έχει στο αίμα του”.
Η Ελλάδα δεν μπόρεσε ποτέ να διαχειριστεί την πολιτική της διαδρομή. Εμφύλιοι, εχθροί, προδότες, εκτελέσεις, χούντες περιγράφουν μια χώρα που πάντοτε ήταν σε αναστάτωση αναζητώντας θύματα για μια κακοδαιμονία που μόνο η ίδια δημιουργούσε..
