Η άλλη όψη…
Όλα κάτω από το χαλί…
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Είναι κάτι που θα μπορούσε να διδάσκεται στα Πανεπιστήμια στον κλάδο των Πολιτικών Επιστημών. Πως δηλαδή ένα μικρό ανυπόληπτο κρατίδιο χώρις ιστορία και κοινωνική συνοχή, αυτό των Σκοπίων, κέρδισε με διασυρμό μια γειτονική της χώρα την Ελλάδα με τα 3.000 χρόνια ιστορίας.
Ο διασυρμός έγκειται στο γεγονός ότι το ασήμαντο αυτό κρατίδιο πέτυχε να υφαρπάξει μέρος του Ελληνικού Πολιτισμού όπως είναι η Μακεδονική γλώσσα, ταυτότητα και ονομασία. Δεν το πέτυχε ακριβώς, απλώς είδε ένα σαθρό πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα να χάνει τη μάχη μόνο του.
Είδε την Ελλάδα να αδιαφορεί για το πως θα κερδίσει την παγκόσμια κοινή γνώμη, με οργανωμένη ενημέρωση των 200 κρατών του πλανήτη, την επίκληση έγκυρων γλωσσολόγων, ιστορικών, αρχαιολόγων, φιλολόγων και μελετητών, με την οργάνωση παγκόσμιων συνεδρίων παντού κ.ο.κ. για το ποια είναι η Μακεδονία και ποια τα Σκόπια.
Για πάνω από μισό αιώνα δεν έκαναν τίποτε από όλα αυτά βυθίζοντας το Μακεδονικό στην άγνοια και την αδιαφορία της παγκόσμιας κοινότητας. Το μόνο που έκανε το σαθρό ελληνικό πολτικό σύστημα ήταν να ΠΑΡΑΠΛΑΝΕΙ την ελληνική κοινή γνώμη ότι δήθεν το ανμτιμετωπίζει (ενώ το έβαζε κάτω από το χαλί μεταθέντοντάς το για αργότερα).
Παραπλάνούσε την κοινή γνώμη, ακριβώς όπως και με την Θράκη όπου Έλληνες πολίτες με τούρκικα ονόματα, μουσουλμάνοι, που σπουδάζουν στην Τουρκία, ψηφίζουν σε αυτήν και έχουν ΚΛΕΙΣΤΕΣ αυτοχρηματοδοτούμενες κοινωνίες, υποτίθεται ότι ΔΕΝ είναι Τούρκοι αλλά μια δήθεν θρησκευτική μειονότητα. Αυτό το αίσχος ισχυρίζονται οι Έλληνες πολιτικοί, πάντα εντός συνόρων, πάντα κάτω από τα χαλί.
Πάλι ψέματα πρός τους ιθαγενείς την ώρα που Τούρκοι πολιτικοί κανουν στην Θράκη προεκλογικές περιοδείες. Το ελληνικό πολτικό σύστημα είναι αμετανόητο, άχρηστο και ανίκανο.
Όταν στην παγκόσμια προπαγάνδα σε κερδίζουν τα Σκόπια που δεν έχουν ούτε Στρατό (ναυτικό ή αεροπορία), ούτε επιχειρήματα και είναι μια φτωχή χώρα με κοινωνία διαιρεμένη, τι να περιμένεις από τους Έλληνες πολιτικούς; (τους τότε και τους τώρα). Τίποτε.
