Η άλλη όψη…
Ναι στο δρόμο της παρακμής
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Η Ελλάδα άγγιξε την πλήρη οικονομική καταστροφή τρεις φορές μέσα σε 8 μόλις χρόνια. Η πρώτη ήταν το 2010 επί Γ. Παπανδρέου, όταν η χώρα υπέγραφε τα πρώτα μνημονιακά μέτρα, αλλά δεν τα εφάρμοζε, συντηρώντας όλες τις αιτίες που την είχαν καταστρέψει.
Η δεύτερη ήταν το 2012 επί Α. Σαμαρά, ο οποίος εισήγαγε στην ελληνική κοινωνία τον μύθο ότι τη χώρα καταστρέφουν τα μνημόνια (και όχι οι αιτίες που τα έφεραν). Χώρισε έτσι τους Έλληνες σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, ενώ γεννήθηκε και ένα άδικο μίσος κατά των Ευρωπαίων δανειστών μας, που σαστισμένοι (και υβριζόμενοι σκαιότατα), προσπαθούσαν να σώσουν μια χώρα που δεν το ήθελε.
Η τρίτη ήταν το 2015 επί Α. Τσίπρα. Η Ελλάδα πέρασε στα χέρια ανθρώπων που δεν είχαν ιδέα ούτε τι παραλάμβαναν, ούτε τι να κάνουν. Αυτή η τρίτη περίπτωση ήταν και η χειρότερη γιατί α) Κλωτσήσαμε την καρδάρα με ό,τι γάλα είχαμε βάλει, β) Πληρώσαμε με νέους φόρους, περικοπές και δανεικά την απόλυτη ακυβερνησία των ερασιτεχνών και γ) Δώσαμε Τράπεζες, 72.000 ακίνητα, τις εισπράξεις της χώρας ακόμη και το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης.
Και στις τρεις περιπτώσεις υπάρχει μια φοβερή κοινή πρακτική: Παπανδρέου, Σαμαράς, Τσίπρας, είχαν στο μυαλό τους όχι την χώρα και την σωτηρία της, αλλά το πελατειακό κράτος και την επανεκλογή τους. Έτσι έπαιρναν ΟΛΕΣ τις αποφάσεις.
Αφού φτάσαμε τρεις φορές στην οριστική καταστροφή, σήμερα είμαστε και πάλι μπροστά σε τρεις πιθανούς δρόμους.
Ο ΠΡΩΤΟΣ είναι μια νέα διολίσθηση σε πτώχευση που θα σημάνει είτε νέα μνημόνια, είτε έξοδο από το ευρώ μιας και οι Ευρωπαίοι μας έχουν βαρεθεί.
Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ είναι ένα αναπτυξιακό σοκ με ποσοστά ανάπτυξης από 5%-7% ετησίως ώστε η Ελλάδα σιγά σιγά να ανακτήσει σε βάθος χρόνου το 30% του ΑΕΠ που έχει χάσει.
Ο ΤΡΙΤΟΣ είναι αυτό που ήδη ζούμε. Η χώρα να “σέρνεται” σε μια στασιμότητα, να ζει σε ένα τέλμα και να συμβιβάζεται με επιδόματα της κοινωνικής πρόνοιας και την βαλκανοποίησή της. Να μην ενδιαφέρεται πια να επιστρέψει ως ηγέτιδα οικονομική δύναμη στην περιοχή αν και το μπορεί.
Η Ελλάδα θυσιάζεται από πολιτικούς ανάξιους που διαιρούν τους πολίτες, βολεύουν ημέτερους, δεν έχουν σχέδιο για τίποτε και θέλουν μόνο την εξουσία. Αν στο πολιτικό σύστημα δεν γεννηθεί κάτι καινούργιο κι αν οι πολίτες δεν αποφασίσουν να πάρουν θέση για τα δεινά τους, μην έχετε αμφιβολία: Θα ζήσουμε τον ΤΡΙΤΟ ΔΡΟΜΟ.
