Η άλλη όψη…
Επί 37 χρόνια τα ίδια…
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Το 1974 η Ελλάδα ήταν ένα σκορποχώρι. Η χούντα είχε καταρρεύσει, ο στρατός ήταν διαλυμένος, τίποτε δεν λειτουργούσε στη χώρα. Η ιστορία έχει πια καταγράψει ότι ο Κ. Καραμανλής πέτυχε έναν άθλο. Με την βοήθεια των Ευρωπαίων σε ελάχιστο χρονικό διάστημα διορθώθηκαν όλα.
Η χώρα απέκτησε Σύνταγμα, αποφάσισε για το Πολίτευμα, νομιμοποίησε το ΚΚΕ, ο Στρατός οργανώθηκε με σοβαρότητα, Το σπουδαιότερο ήταν ότι λειτούργησαν με έναν απόλυτα δημοκρατικό τρόπο οι Θεσμοί.
Ο Καραμανλής δεν ήταν μόνος. Δίπλα του υπήρχαν ικανοί πολιτικοί, ενώ η νέα εποχή για την Ελλάδα έφερε πίσω χιλιάδες Έλληνες της διασποράς που θέλησαν να συνεισφέρουν, ιδρύοντας δυναμικές εταιρείες, ασχολούμενοι με τα κοινά κ.ο.κ.
Το 1981, η σαρωτική νίκη του Ανδρέα Παπανδρέου θα είναι η αρχή μιας μακράς καταστροφικής πορείας που μας έφερε μέχρι εδώ. Το αστυνομικό κράτος καταργήθηκε, κοινωνικά στρώματα που ήσαν στο περιθώριο ανέπνευσαν, απέκτησαν φωνή, όμως ναρκοθετήθηκε ο κοινωνικός ιστός της χώρας σε τέτοιο βαθμό που δεκαετίες μετά και ακόμα να συνέλθει.
Ο Παπανδρέου δίδαξε την λεηλασία τους κράτους, το βόλεμα των κομματικών, τη ζωή με δανεικά, την απουσία σχεδίου στην πορεία της χώρας, την απονεύρωση των θεσμών, ενώ έκανε κι άλλα εγκλήματα, όπως τον αφανισμό της αστικής τάξης. Τους πήρε τις επιχειρήσεις και τις έκανε “προβληματικές του Δημοσίου”, αφήνοντας την χώρα μόνο με κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.
Είναι ο ιδρυτής και εμπνευστής του κομματικού-πελατειακού κράτους, που το πληρώνουμε μέχρι σήμερα ακόμα και με νεκρούς.. Αυτός που χώρισε τους Έλληνες σε ημέτερους και “λεπρούς”. Αυτός που με χιλιάδες τροπολογίες “τακτοποιούσε” εκκρεμότητες των στελεχών του, συνήθως φαύλες πράξεις τους με το δημόσιο χρήμα.
ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛ, ΣΥΡΙΖΑ και όποιος άλλος κυβέρνησε έστω για λίγο τον μιμήθηκε. Βολέματα και δουλειές σε κολλητούς, με την Ελλάδα να μην διορθώνεται πουθενά παρά τα απίστευτα ποσά που της έστειλε η ΕΕ και παρά την χρεοκοπία της. Ο Παπανδρέου δίδαξε ολόκληρες γενιές πολιτικών πώς να αρπάζουν την εξουσία, πώς να τη νέμονται και πώς να αφήνουν τη χώρα στην τύχη της.
Δίδαξε πως στην Ελλάδα εκλέγεσαι μέσα από το πελατειακό κράτος και όχι μέσα από το έργο σου. Ρωτήστε και τον ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα το έμαθαν και αυτοί. Το έμαθαν με σπατάλες, με νεκρούς, με μια Ελλάδα αφημένη στην τύχη της, με παροχολογίες, με ψεύδη, με “θα” και με λογύδρια. Εδώ και 37 χρόνια τα ίδια.
