Η άλλη όψη…
Άστεγος, ενώ πλήρωνε εισφορές
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Μια νυχτερινή διέλευση από το κέντρο της Αθήνας θα σε φέρει μπροστά σε δεκάδες άστεγους ανθρώπους οι οποίοι έχουν στρώσει κουβέρτες και χαρτόκουτα για να κοιμηθούν. Επιλέγουν χώρους έξω από Τράπεζες ή κλειστά μαγαζιά, ενώ όταν ο καιρός “φτιάξει” πηγαίνουν και σε πάρκα ή πλατείες.
Τον τελευταίο καιρό, οι άστεγοι απομακρύνονται από το κέντρο και βρίσκουν χώρους στις συνοικίες της Αθήνας για να αποφύγουν τη βία που βιώνουν… Μόνο το 2018 δολοφονήθηκαν τρεις από αυτούς.
Πολλοί άστεγοι είναι της τρίτης ηλικίας. Ξέμειναν στους δρόμους γιατί λόγω χρεών (η κρίση…) δεν μπόρεσαν να βγάλουν σύνταξη. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ελπίζουν πια πουθενά και σε τίποτε και δεν περιμένουν βοήθεια από κανέναν. Έχουν παραιτηθεί. Και έχουν δίκιο.
Μόνο ένα Κράτος-Δήμιος, δεν θα έβγαζε συντάξεις με βάση τις ΠΛΗΡΩΜΕΝΕΣ εισφορές τους – που μπορεί να είναι π.χ 30 χρόνια – αλλά θα τους στερούσε τη σύνταξη επειδή έχουν ένα χρέος, επειδή μέσα στην κρίση δεν μπόρεσαν να συνεχίσουν να είναι συνεπείς και που μπορεί να είναι 5-6 χρόνια (συν τόκοι).
Ένα από τα πρώτα νομοσχέδια που πρέπει να κατατεθούν, τώρα ή μετά τις εκλογές, είναι η ΔΙΑΓΡΑΦΗ των ασφαλιστικών χρεών για όποιον αντικειμενικά είναι αδύνατον να τις πληρώσει πια (ένας άστεγος είναι…) και να βγουν συντάξεις με βάση ό,τι έχει πληρώσει.
Αυτή η μακαριότητα των πολιτικών, να είναι μπροστά στα μάτια τους κατάφωρες και παράλογες αδικίες και να είναι τυφλοί και κουφοί μη διορθώνοντας τίποτε, δεν αντέχεται πια. Όχι μόνο από τους χιλιάδες αδικημένους άστεγους, αλλά από εμάς που είμαστε θεατές. Έλεος.
