Η άλλη όψη…
Κι όμως τους λοιδορούν ακόμη
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Στέφανος Τσιτσιπάς και Γιώργος Λάνθιμος είναι παιδιά του Brain Train. Στην πατρίδα τους αγνοήθηκαν, δεν είχαν καμιά απολύτως βοήθεια, λοιδορήθηκαν όταν προσπαθούσαν και χρειάστηκε να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό για να τα καταφέρουν.
Ο Τσιτσιπάς δεν είχε χρήματα για να μεταβαίνει στα τουρνουά του εξωτερικού και χρειάστηκε να χρηματοδοτηθεί από μια θεία του. Σήμερα είναι κάτοικος Παρισιού, εκεί γυμνάζεται με προπονητή έναν άλλον επιτυχημένο Έλληνα τον Μουρ,τογλου. Και η Σάκαρη, που εκπροσωπεί το γυναικείο βόλεϊ της χώρας προετοιμάζεται στη Βαρκελώνη.
Ακόμα και σήμερα που ο Τσιτσιπάς διαπρέπει, τον επιτιμούν στο διαδίκτυο για τις αναρτήσεις που κάνει με αρχαία ρητά.
Ο Λάνθιμος λοιδορήθηκε πρωτοφανώς όταν ο “Κυνόδοντας” πήρε υποψηφιότητα για Όσκαρ ξένης ταινίας. Ήταν η πρώτη ελληνική υποψηφιότητα μετά από 31 χρόνια, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τους ξερόλες να τον υβρίζουν με κριτικές και σχόλια.
Ο ίδιος φεύγοντας για το εξωτερικό βρήκε αναγνώριση. Οι παραγωγοί τον χρηματοδοτούν γιατί είδαν ότι έχει δική του έκφραση και τεχνική, σε αυτήν επενδύουν. Σήμερα έχει 10 υποψηφιότητες για Όσκαρ, τι έχουν να πουν οι ξερόλες; Ο ίδιος ο Λάνθιμος με πικρία παραδέχθηκε ότι δεν είναι πια στα σχέδιά του “να γυρίσει στην Ελλάδα”.
Την συνέχεια την ξέρετε. Οι θεσμικοί εκπρόσωποι της αδιαφορίας, δηλαδή οι πολιτικοί αλλά και ΜΜΕ, θα προσπαθήσουν να κλέψουν λίγο από το δικό τους φως. Θα τους καλέσουν για να φωτογραφηθούν μαζί, θα βγάλουν λόγους του δεκάρικου, θα υποκριθούν ότι είναι η Ελλάδα που θριάμβευσε.
Επίσης ξέρετε ότι στο Διαδίκτυο οι βωμολοχίες των απαίδευτων θα ενταθούν – κι αυτοί θέλουν να έχουν λόγο στον ξένο θρίαμβο, θέλουν να έχουν λόγο σε ό,τι λάμπει και το κάνουν επιστρατεύοντας την ύβρη.
Αυτή είναι η Ελλάδα, λοιπόν. Μια χώρα που λοιδορεί την αξία, συμβιβάζεται με το μέτριο και το τίποτα (το ψηφίζει κιόλας) και πορεύεται με κακία και ανοησία. Από αυτά τρέφεται. (Ευτυχώς όχι όλοι φυσικά).
