Η άλλη όψη…
Ελλάδα, η χώρα των Ζουράριδων
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
O Κώστας Ζουράρις, πρώην υπουργός Παιδείας α.α. (άνευ αντικειμένου), ρωτήθηκε τηλεοπτικά γιατί δεν έφερε τα αρχαία ελληνικά στις σχολικές αίθουσες, όπως είχε υποσχεθεί, και απάντησε ως εξής: “Γιατί ηττήθηκα. Είμαι 79 ετών και ταυτόχρονα είμαι 79 χρόνια ηττημένος”.
Δεν γνωρίζω κανέναν που να είναι ηττημένος όταν επί μια σχεδόν πενταετία εισπράττει 7-8.000 το μήνα για να μην κάνει την δουλειά του. Όταν ΔΕΝ μπορείς να την κάνεις γιατί υποτίθεται ότι δεν σε αφήνουν κάποιοι ή έστω δεν στο επιτρέπουν οι συνθήκες, πας σπίτι σου. Παραιτείσαι. Δεν πληρώνεσαι καταγγέλλοντας ότι δεν σε αφήνουν να “προσφέρεις”…
Όμως ο βολεμένος κ. Ζουράρις (άνευ αντικειμένου), δεν είναι ο μόνος. Σχεδόν ολόκληρο το πολιτικό περιβάλλον της χώρας – πολιτικοί, Μέσα Ενημέρωσης, Θεσμοί, φορείς κ.α. – κάνουν ακριβώς το ίδιο: ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ για να μην προσφέρουν αυτό για το οποίο έχουν υποχρέωση.
Δείτε τι ζούμε τον τελευταία καιρό. Ένας βουλευτής ονόματι Φωκάς που τον πληρώνουν οι Έλληνες πολίτες για να φροντίζει την καθημερινότητά τους, έγινε διάσημος επειδή εσκεμμένα έλειπε από ψηφοφορία της Βουλής “για να πιει (δήθεν) μια γκαζόζα”.
Ένας άλλος, ονόματι Πάνος Καμμένος, είναι το πρόσωπο των ημερών με ολοήμερα αφιερώματα από το σύνολο των ΜΜΕ. Ο πολιτικός αυτός, δεν εκφράζει τίποτε απολύτως. Αντιθέτως, υπονομεύει συστηματικά την δημόσια ζωή με ψεύδη, τρικ, συνομωσιολογίες, ψευτοπαληκαρισμούς, ύβρεις και ό, τι άλλο επινοήσει. Κι όμως: Όλα αυτά τον αναδεικνύουν.
Από κοντά τα μεγάλα Μέσα Ενημέρωσης που εν είδει πανηγυριού σπεύδουν ποιο θα παρουσιάσει καλύτερα αυτή την ευτέλεια, τον εξευτελισμό αξιών και λογικής. Πληρώνονται και αυτοί. Καθορίζουν το τι θα πουν με βάση τους πίνακες ακροαματικότητας – θεαματικότητας της AGB. Εδώ ισχύει το “αυτά θέλει ο κόσμος” (έτσι νομίζουν…).
Και τέλος οι πολίτες. Κι αυτοί συμμετέχουν ενεργά στην παρακμή που σας περιγράφω. Αρκεί ένα επίδομα των 200 ευρώ το μήνα για να ψηφίσουν κάποιοι αυτή την κυβέρνηση ή ένα ρουσφέτι για 8μηνη εργασία από έναν βουλευτή για να γίνουν οπαδοί του.
Κατά μια έννοια, σε αυτή τη χώρα οι Ζουράριδες είναι πάρα πολλοί. Θέλουν να βολευτούν χωρίς να έχουν σημασία οι αξίες, το ήθος, η αλήθεια, το κοινό καλό. Ο κοινωνικός ιστός της χώρας είναι πια διάτρητος με ευθύνη όλων. Κυρίως δε από αυτών που τελικά πληρώνονται.
