Η άλλη όψη…
Ας μην υποτιμάμε την αξία της… χλιδής
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Πότε θα γίνουν εκλογές; Δεν έχει καμία απολύτως σημασία πια δεδομένου ότι μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου που είναι η τελική ημερομηνία, απομένουν λιγότεροι από έξι μήνες. Ο πανδαμάτωρ και ανίκητος χρόνος τελειώνει, συνεπώς στην ουσία στήνονται ήδη κάλπες, θέλουν δε θέλουν.
Είναι πολύ ενδιαφέρον ωστόσο να εξετάσουμε την μόνιμη εκλογολογία η οποία περιγράφει και αυτή- τι άλλο; – την πολιτική μας παρακμή.
Πρώτα απ΄ όλα δεν είναι συνταγματικό δικαίωμα του πρωθυπουργού να κάνει εκλογές όποτε του καπνίσει, όπως μας κατάντησαν να πιστεύουμε. Και είναι μια αδυναμία της αντιπολίτευσης να τις ζητά, γιατί οι πρόωρες εκλογές είναι απολύτως αντισυνταγματική εκτροπή.
Ο εκάστοτε πρωθυπουργός μπορεί να κάνει εκλογές ΜΟΝΟ αν επικαλεστεί ένα εθνικό θέμα που έχει αιφνιδιαστικά προκύψει για τη χώρα (οπότε είναι αναγκαία και εθνική ανάγκη μια νέα καταγραφή των πολιτικών δυνάμεων από την κοινωνία, ώστε μια νέα κυβέρνηση νωπής εντολής να το αντιμετωπίσει).
Ποτέ δεν τηρήθηκε η ουσία αυτής της συνταγματικής πρόβλεψης. Πάντοτε είχαμε πρόωρες εκλογές με βάση το πρόσκαιρο κομματικό συμφέρον, ενώ σαν δικαιολογία ψέλλιζαν κάποιες δήθεν εξελίξεις στο Κυπριακό – να το “εθνικό” θέμα. Άλλη μια φορά κουρελιάσαμε το Σύνταγμα.
Μετά δείτε τον εναγκαλισμό κυβερνητικών στις καρέκλες. Ωμά θα το πω: Όσο αργότερα γίνουν οι εκλογές, τόσα παραπάνω μηνιάτικα θα εισπραχθούν από βουλευτές που θυμίζω δεν ψηφίστηκαν ποτέ από τους πολίτες αφού εξελέγησαν λόγω λίστας και οι περισσότεροι από αυτούς, άφωνοι και ασήμαντοι, θα επιστρέψουν στην ανωνυμία και τα σπίτια τους.
Δείτε επίσης την απόλυτη απουσία επικοινωνίας με τον πολίτη. Δεν έχουν και τι να τους πουν βέβαια. Έργο δεν υπήρξε, σχέδια δεν έχουν, συνεχίζουν τους πολύμορφους διωγμούς τους με κατασχέσεις και φόρους, οπότε τι ζούμε; Αόρατες δήθεν γέφυρες με την… κεντροαριστερά, λόγους του δεκάρικου που δεν ενδιαφέρουν κανέναν, εξευτελιστικά τηλεπαράθυρα που φρίττεις με την ανεπάρκειά τους και άλλα συναφή.
Τέλος μην υποτιμήσετε της αξία της… χλιδής. Άνθρωποι που ήσαν στα πεζοδρόμια με ντουντούκες και πλακάτ, διαμαρτυρόμενοι για όλα και που πίστευαν ότι πάντα στο πεζοδρόμια θα ήσαν, βρέθηκαν ξαφνικά να περπατούν σε παχιά κόκκινα χαλιά, να μετακινούνται με μαύρες μερσεντές, να τους φυλάνε δεκάδες αστυνομικοί, να συναντούν σε επίσημες συναντήσεις την παγκόσμια πολιτική ελίτ και να πρωταγωνιστούν στη δημόσια ζωή μέσω της ανυπόληπτης ελληνικής τηλεόρασης..
Αυτό θέλουν να το ζήσουν μέχρι τέλους. Οπότε ναι: Μπορεί να έχουμε εκλογές και Οκτώβριο, μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Όμως ακόμα και τότε να ορίσουν τις εκλογές, ο χρόνος (τους) έχει στην ουσία τελειώσει.
