Η άλλη όψη…
Βάζοντας (ιδεοληπτικές) νάρκες στην ανάπτυξη
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Για να περιγράψει κανείς την λογική ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με την ανάπτυξη μπορεί να πάρει στην τύχη ένα οποιοδήποτε παράδειγμα και να το αναλύσει. Στο τέλος το συμπέρασμα θα είναι ότι το φρενάρουν είτε από αδιαφορία είτε από ιδεοληψία. Είναι ιδεολογική υποχρέωση να υπονομεύεις τα πρότζεκτ των εχόντων ακόμα και αν αφορούν το σύνολο των ανθρώπων.
Για παράδειγμα στην πρόσφατη γενική συνέλευση των μετόχων της Lamda που έχει πάρει το έργο του Ελληνικού, αποκαλύφθηκε ότι ενώ όλες οι μελέτες έχουν κατατεθεί από τις 18 Φεβρουαρίου, το Δημόσιο δεν εκδίδει τις σχετικές αδειοδοτήσεις. Βγάζεις άκρη;
Ωστόσο το αγαπημένο μου παράδειγμα καταστροφικής ιδεοληψίας είναι το γήπεδο του ΠΑΟ στον Βοτανικό. Περί τους 125 Συριζαίους έκαναν προσφυγή στο ΣτΕ για να μην γίνει η τριπλή ανάπλαση στο κέντρο της Αθήνας: Νέο γήπεδο και πάρκο στον Βοτανικό και γκρέμισμα του γηπέδου στη Λεωφόρο.
Όχι μόνο σταμάτησαν το έργο που ήταν μια κορυφαία ανάπλαση ενός λασπότοπου αλλά α) κατέστρεψαν την κατασκευαστική εταιρεία Βωβός, β) Απολύθηκαν 3.000 εργαζόμενοι, γ) Ο Παναθηναϊκός έγινε ομαδούλα της γειτονιάς και δεν μπορεί από τότε να συνέλθει.
Κάποια στιγμή στον ΣΥΡΙΖΑ κατάλαβαν το μυθικών διαστάσεων έγκλημά τους και άρχισαν να υπόσχονται γήπεδο του ΠΑΟ στο Γουδή ή επανεξέταση του σχεδίου «Βοτανικός», προσχηματικά φυσικά για να λένε ότι ενδιαφέρονται. Τίποτε από όσα έλεγαν δεν τα εννοούσαν.
Όλα αυτά γίνονται επίκαιρα μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη – Γιαννακόπουλου, όπου ο αρχηγός της ΝΔ δεσμεύτηκε στον πρόεδρο της ΚΑΕ ΠΑΟ για άμεση στήριξη της ανάπλασης στο Βοτανικό, προσθέτοντας μάλιστα και ένα νέο γήπεδο μπάσκετ σε χώρο που ανήκει στον Δήμο Αθηναίων.
Μόνο η υπόθεση του Βοτανικού μπορεί να περιγράψει την αδιανόητη μιζέρια κάποιων που δεν μπορούν να δουν τα σπουδαία, δεν μπορούν να υπερασπίζονται οράματα της καθημερινότητας και δεν μπορούν να ονειρευτούν μια άλλη Αθήνα, μια άλλη πόλη
