Η άλλη όψη…
Στον ελληνικό λαβύρινθο της απραξίας
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Δυστυχώς ο δημόσιος διάλογος δεν έχει βάθος. Ακόμα και στις “βαριές” συνεντεύξεις των πολιτικών αρχηγών δεν γίνεται συζήτηση για τα πραγματικά δεδομένα της οικονομικής και πολιτικής ζωής και έτσι έχουμε μια ασήμαντη ενημέρωση που για ένα σοβαρό ποσοστό πολιτών σημαίνει κενό ενημέρωσης. Επιτρέψτε μου ένα παράδειγμα.
Γράφει στην “Καθημερινή” ο Κώστας Καλλίτσης: “… Δείτε την τραγωδία του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια. Λέγεται ότι αυτό συνέβη σκοπίμως, για να δημιουργούνται τα υπερπλεονάσματα. Δυστυχώς, τα πράγματα δεν είναι έτσι, είναι χειρότερα: το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους διαθέτει τα κονδύλια στο υπουργείο Οικονομίας. Αυτό τα κατανέμει στους φορείς της γενικής κυβέρνησης για να κάνουν επενδύσεις. Κι εκεί αρχίζει ο σκληρός παρασκηνιακός πόλεμος: συμφέροντα συγκρούονται, μελέτες σκαλώνουν και πηγαινοέρχονται, εμπόδια αναφύονται, τρικλοποδιές μπαίνουν, σχέδια ανατρέπονται, ουδείς λογοδοτεί για όσα διαδραματίζονται, φτάνει η ώρα που σφυρίζει λήξη της χρήσης και (τότε μόνο…) το υπουργείο Οικονομίας ενημερώνει το Γενικό Λογιστήριο ότι τα κονδύλια που είχαν διατεθεί, δυστυχώς, δεν κατέστη εφικτό να απορροφηθούν…
Τι τα ανωτέρω υποδηλώνουν; Όποιος νομίζει ότι με μια μείωση της φορολογίας θα έλθει επενδυτική έκρηξη, κι έτσι θα αλλάξει η εικόνα της χώρας, κάνει λάθος. Ίσως πιο κοντά στην αλήθεια θα ήταν ότι χρειάζεται να αλλάξει η εικόνα της χώρας για να έλθει επενδυτική έκρηξη. Κι αυτό απαιτεί σύγχρονο μεταρρυθμιστικό σχέδιο, ευρείες συναινέσεις, συνεργασία κράτους – ιδιωτών”.
Αυτά που περιγράφει ο κ. Καλλίτσης δεν αφορούν μόνο το πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αλλά κάθε τομέα της ελληνικής πραγματικότητας. Όλα “σκαλώνουν” και στο τέλος χάνονται σε έναν τρομακτικό λαβύρινθο αδράνειας, μικροσυμφερόντων και αδιαφορίας. Κανένας πολιτικός αρχηγός δεν έχει ρωτηθεί τι θα κάνει με αυτόν τον λαβύρινθο…
