Η άλλη όψη…
Ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να αποφύγει τους τακτικισμούς
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Ο αρχικός σχεδιασμός του Κυριάκου Μητσοτάκη είχε σαν βασικό πυλώνα την συναίνεση με άλλα κόμματα που θα δεχόντουσαν συμπόρευση σε τρία τουλάχιστον θεσμικά ζητήματα: Την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, την αναθεώρηση του άρθρου 54 (αλλαγή εκλογικού νόμου με 180 βουλευτές για άμεση εφαρμογή του) και την ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου.
Στο σχέδιο συναίνεσης Μητσοτάκη ήταν να επιλεγεί για την Προεδρία ένα εκ των ονομάτων από τους χώρους της Κεντροαριστεράς που έχουν συζητηθεί, με πρώτο και καλύτερο αυτό της κυρίας Άννας Διαμαντοπούλου.
Ο πρωθυπουργός, που έχει δεχθεί κριτική για τη χαμηλή συμμετοχή γυναικών στην κυβέρνηση, θα ήθελε να κερδίσει τις εντυπώσεις οδηγώντας μια γυναίκα στο Προεδρικό Μέγαρο. Ωστόσο το σχέδιο “συναίνεση” δεν βρήκε καμία ανταπόκριση. Το ΚΙΝΑΛ που θα μπορούσε να συμπορευτεί με τη ΝΔ στα μεγάλα και να αποσπάσει και θετικά σχόλια και ποσοστά στις δημοσκοπήσεις έχει χαθεί σε μια εσωστρέφεια χωρίς τέλος. Έτσι υπάρχει ένας διπλός φόβος:
ΠΡΩΤΟΝ: Ο κ. Μητσοτάκης να στραφεί σε καθαρά κομματικές επιλογές στην επιλογή Προέδρου, όπως του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, που υποτίθεται ότι θα έχει ιδιαίτερα θετική ανταπόκριση στο εσωτερικό του κόμματος, του Σταύρου Δήμα, που ήταν ο υποψήφιος που υποστήριξε η Ν.Δ. πριν από τις εκλογές του 2015, αλλά και του Δημήτρη Αβραμόπουλου, που λέγεται πως είχε δεχτεί πρόταση από τον κ. Τσίπρα το 2015, η οποία αποσύρθηκε. (Λάθος αν το πράξει…).
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Να προχωρήσει σε διπλές εκλογές μέχρι τον Μάιο (όπως ήδη του προτείνουν), ώστε να “κάψει”, τώρα που είναι με ψηλά ποσοστά, την απλή αναλογική αφού το ΚΙΝΑΛ δεν θα προσέλθει στην αλλαγή του άρθρου 54. (Λάθος και αυτό).
Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει και να επιλέξει Πρόεδρο όλων των Ελλήνων και όχι της ΝΔ και να κάνει εκλογές το 2023, περνώντας το μήνυμα ότι τότε, επειδή η Ελλάδα με αυτόν στην πρωθυπουργία θα έχει γίνει μια άλλη χώρα, θα τον ξαναψηφίσει.
