Η άλλη όψη…
Το λάθος να περιφρονείς τον χρόνο…
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας.
Το 2004, ο υπέροχος δημιουργός Κλιντ Ίστγουντ παραλαμβάνει το Όσκαρ για την αριστουργηματική του ταινία “Α million dollar baby”. Είναι ήδη 74 χρόνων και απευθυνόμενος στους παρευρισκόμενους θα πει: “Δείτε στα θεωρεία. Εκεί είναι η μητέρα μου ετών 92. Δεν θα ξεμπλέξετε εύκολα από εμένα”.
Περνούν (σαν μια ανάσα…) 15 ακόμη χρόνια και ο Κλιντ Ίστουγντ ετών 89 πια, γυρίζει φέτος, μια ακόμη εξαιρετική ταινία στην οποία και πρωταγωνιστεί, “Το βαποράκι”.
Ένας 90χρονος πιεζόμενος οικονομικά, θα κάνει μεταφορές ναρκωτικών με το φορτηγάκι του εισπράττοντας κάθε φορά μια σημαντική αμοιβή. Αφού ξεχρεώνει την δική του υποχρέωση, έχει πια χρήματα με τα οποία, στηρίζει το κλαμπ της γειτονιάς, την εκκλησία, κ.ο.κ. Στα 90 του δεν έχει νόημα η αποταμίευση…
Θα τον συλλάβουν και στο Δικαστήριο, ενώ όλοι ψάχνουν να του βρουν ελαφρυντικά (πάλι λόγω ηλικίας) αυτός θα πεταχτεί και θα πει: “Είμαι ένοχος, κυρία Πρόεδρε. Ένοχος για όλες τις κατηγορίες”.
Η οικογένειά του προσπαθεί να καταλάβει γιατί παραδέχθηκε πλήρως την ενοχή του και αυτός θα τους πει: “Έχει να κάνει με το χρόνο… Μπορούσα να αγοράσω τα πάντα εκτός από χρόνο”. (Και προφανώς, δεν έχει πια σημασία πόσα χρόνια θα φυλακιστώ, λίγα ή πολλά).
Ο Κλιντ Ίστουντ περιγράφει την αληθινή του θέση. Δεν γνωρίζει πια τον χρόνο που έχει και αυτό καθορίζει όλη την καθημερινότητα του. Είναι μια φοβερή πραγματικότητα το πώς οι άνθρωποι αδιαφορούν για τον χρόνο, κινούνται λες και είναι αθάνατοι και στο τέλος τον “δολοφονούν”.
Άνθρωποι που δεν έχουν χρόνο γιατί σπαταλούν τις ζωές τους σε ασήμαντα, άνθρωποι που έχουν χρόνο και πλήττουν, μη γνωρίζοντας τι να τον κάνουν, άνθρωποι που ενώ έχουν πολλά χρήματα εργάζονται νυχθημερόν για περισσότερα πάλι σε βάρος του χρόνου τους.
Πώς όμως αποκτάς χρόνο και δεν είσαι δούλος μιας μόνιμης ομηρίας; Ο Αριστοτέλης έχει πει ότι ο στόχος για κάθε άνθρωπο πρέπει να είναι “η χαρά της ελευθερίας από την αναγκαιότητα”. Πρέπει να διαλέξεις, ανάμεσα στο χρόνο και σε χιλιάδες υλικές και άλλες δεσμεύσεις που στον κλέβουν. Αλλά κι αν διαλέξεις το χρόνο, ξέρεις τι να τον κάνεις;
