Η άλλη όψη…
Ο Τραμπ μοναδικό παράδειγμα αφόρητης ανικανότητας
Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος, εκδότης – συγγραφέας
Ο Τραμπ έχει πάψει πια να είναι ένας σαρδανάπαλος ηγέτης που σκορπιζει το γέλιο. Είναι κάτι βαριά χειρότερο: Είναι ένας ηγέτης που ξεδιάντροπα και μονίμως εν συγχύσει πουλά τους ίδιους τους συμμάχους του.
Είναι η μοναδική περίπτωση Προέδρου των ΗΠΑ – μετά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο – που αντί να στηρίζει τους συμμάχους της χώρας, τους υπονομεύει, τους υβρίζει και μάλιστα το κάνει προσωπικά ο ίδιος με δηλώσεις του στο Διαδίκτυο.
Ο Τραμπ υβριζει την Ευρώπη, επιχαίρει για την διάσπαση της με την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου αποθεώνοντας τον τραγικό Μπόρις Τζόνσον, ενώ της επιβάλλει και δασμούς σε εμβληματικά της προϊόντα – ακόμα και σε ελληνικά αγροτικά αγαθα (οι ΗΠΑ είναι η έκτη χώρα για τις ελληνικές εξαγωγές).
Τώρα ο τραγικός και παρδαλός Τραμπ ξεπέρασε τον εαυτό του. Οι Κούρδοι, πιστοί σύμμαχοι των ΗΠΑ που έδωσαν νεκρούς στον πόλεμο κατά του ISIS, εγκαταλείπονται, βορά στις σφαίρες και τις βόμβες του Ερντογάν.
Μπροστά στην εξέγερση της πολιτικής σκηνής των ΗΠΑ ακόμα και από Ρεμπουπλικάνους που έχουν βγει από τα ρούχα τους (μιλούν για κηλίδα στην τιμή της χώρας με τεράστιες επιπτώσεις) ο Τραμπ το κάνει χειρότερο: Λέγει ότι οι Κούρδοι έχουν πάρει χρήματα (!), ότι στη Συρία γίνεται μια σύγκρουση που δεν αφορά τις ΗΠΑ και ότι οι ιδιοι θα πρέπει να διαχειριστούν τις τύχες τους γιατί “οι ΗΠΑ είναι 7.000 μίλια μακριά”.
Η τραγική ανικανότητα του ανθρώπου αυτού να διαχειριστεί τον διεθνη ρόλο των ΗΠΑ όπως τον ξέρουμε εδώ και 80 χρόνια, είναι βόμβα στην παγκόσμια ισσοροπία. Και ένα ερώτημα που τίθεται είναι: Θα ξεκουμπιστεί να φύγει στις εκλογές του 2020, ή θα κερδίσει και πάλι με τις ψήφους των απαίδευτων του Διαδικτύου, με τον πλανήτη Γη να βιώνει μια τρέλα;
